საკადასტრო კოდი - რა არის, რატომ არის გადამწყვეტი და როგორ დავიცვათ ქონება სამართლებრივად ადვოკატი ნათია ნაკაშიძე - Nakashidze & Partners

უძრავი ქონების სამართალში ერთ-ერთი ყველაზე კრიტიკული, თუმცა ხშირად დაუფასებელი საკითხია საკადასტრო კოდი. სწორედ ამ ელემენტზეა დამოკიდებული, იქნება თუ არა თქვენი ქონება სამართლებრივად დაცული, სწორად რეგისტრირებული და დაცული ნებისმიერი დავისგან.

ადვოკატი ნათია ნაკაშიძე, საადვოკატო ბიურო „ნაკაშიძე და პარტნიორების“ დამფუძნებელი და მმართველი პარტნიორი, წარმოადგენს ერთ-ერთ წამყვან იურისტს საქართველოში, რომელიც სპეციალიზებულია:

✔სამშენებლო და არქიტექტურულ სამართალში

✔ უძრავი ქონების სამართალში

✔ საკადასტრო კოდის პრობლემებში და გადაფარვის (overlap) დავებში

✔ საჯარო რეესტრთან სამართლებრივ დავებში

✔ საკუთრებისა და მემკვიდრეობის დავებში

✔ საერთაშორისო კლიენტების სამართლებრივ მომსახურებაში (საქართველო - იტალია: რომი, ბარი)

მისი პრაქტიკა ეფუძნება ერთ მთავარ პრინციპს: ქონების სამართლებრივი უსაფრთხოება იწყება სწორი იდენტიფიკაციით

პრაქტიკაში არაერთხელ დადასტურებულა, რომ: საკადასტრო კოდის ერთი შეხედვით მცირე შეცდომაც კი შეიძლება გახდეს

ქონების დაკარგვის, გარიგების ბათილობის ან მრავალწლიანი სასამართლო დავის მიზეზი.

რა არის საკადასტრო კოდი ?

საკადასტრო კოდი არის უძრავი ქონების უნიკალური იდენტიფიკატორი, რომელიც ენიჭება მას საჯარო რეესტრში რეგისტრაციისას და უზრუნველყოფს მის ერთმნიშვნელოვან იდენტიფიკაციას.

იგი არ არის უბრალოდ ნომერი იგი არის ქონების იურიდიული იდენტობა საკადასტრო კოდი უკავშირდება:

უძრავი ნივთის იდენტიფიკაციას

საკუთრების უფლებას

საჯარო რეესტრის ჩანაწერს

სამართლებრივ უსაფრთხოებას

პრინციპი: ერთი ქონება = ერთი უნიკალური საკადასტრო კოდი

რატომ არის საკადასტრო კოდი გადამწყვეტი?

უძრავი ქონების სამართალში საკადასტრო კოდის გარეშე პრაქტიკულად შეუძლებელია:

✔ ბინის ყიდვა ან გაყიდვა

✔ ქონების რეგისტრაცია საჯარო რეესტრში

✔ იპოთეკის ან გირავნობის გაფორმება

✔ საკუთრების უფლების დაცვა სასამართლოში

ქონება სამართლებრივად იდენტიფიცირდება მხოლოდ საკადასტრო კოდით?

არა მისამართით

სამართლებრივი საფუძველი საქართველოს კანონმდებლობით: სამოქალაქო კოდექსის

მუხლი 183 საკუთრების უფლება უძრავ ნივთზე წარმოიშობა მისი რეგისტრაციით.

მუხლი 311 უძრავ ნივთზე უფლების გადაცემა ხდება რეგისტრაციის გზით

თუ საკადასტრო კოდი არასწორია რეგისტრაციაც არასწორია და შესაბამისად საკუთრების უფლება საფრთხეშია

საკადასტრო კოდის ყველაზე გავრცელებული პრობლემები

1. გადაფარვა (Overlap) ორი ან მეტი ნაკვეთის საზღვრები ერთმანეთს ემთხვევა

შედეგი:

რეგისტრაციის შეჩერება

დავა მეზობელთან

სასამართლო პროცესი

2. რეალობასთან შეუსაბამობა , ფართობი არ ემთხვევა, საზღვრები არასწორად არის განსაზღვრული და იწვევს: ქონებრივ კონფლიქტებს, ქონებრივ დავებს, მეზობელთან დავებს

3. არასწორი საკადასტრო კოდით გაფორმებული გარიგება ყველაზე მაღალი რისკის შემთხვევაა შედეგი: ხელშეკრულების ბათილობა, ქონების დაკარგვის საფრთხე

საქართველოს სასამართლო პრაქტიკა ცხადყოფს, რომ: ქონების იდენტიფიკაცია არის დავის გადაწყვეტის მთავარი ელემენტი სასამართლო ამოწმებს: საკადასტრო კოდის სისწორეს, რეესტრის მონაცემებს, აზომვით ნახაზს, ფაქტობრივ მდგომარეობას

თუ ქონება არ არის სწორად იდენტიფიცირებული, საკუთრების დაცვა შეუძლებელია

ევროპულ სამართალში და ადამიანის უფლებათა ევროპული სასამართლოს პრაქტიკაში მოქმედებს პრინციპი: იდენტიფიკაციის სიზუსტე = საკუთრების დაცვის გარანტია

ეს ნიშნავს:

✔ სახელმწიფო ვალდებულია უზრუნველყოს რეესტრის სანდოობა

✔ ქონების იდენტიფიკაცია უნდა იყოს ზუსტი და სანდო

ქონების შეძენამდე აუცილებლად გადაამოწმეთ:

✔ საკადასტრო კოდი

✔ საჯარო რეესტრის ამონაწერი

✔ აზომვითი ნახაზი

მიმართეთ ადვოკატს, თუ: მონაცემები არ ემთხვევა, არსებობს გადაფარვის ეჭვი, ქონება სადავოა.

შესაძლებელია ქონების ყიდვა საკადასტრო კოდის გარეშე?

პრაქტიკულად – არა

რა არის ყველაზე დიდი რისკი?

არასწორი იდენტიფიკაცია

შეიძლება საკადასტრო კოდის გასაჩივრება?

დიახ, სასამართლოში ან ადმინისტრაციულად

საკადასტრო კოდი არ არის მხოლოდ ტექნიკური დეტალი. იგი წარმოადგენს: საკუთრების სამართლებრივი იდენტობის საფუძველს გარიგების უსაფრთხოების მთავარ გარანტიას

✔ სწორი კოდი → დაცული ქონება

❗ არასწორი კოდი → დავა, ზარალი და სამართლებრივი პრობლემები

თუ გჭირდებათ საკადასტრო კოდის შემოწმება, უძრავი ქონების სამართლებრივი ანალიზი, საჯარო რეესტრთან დაკავშირებული დავების გადაწყვეტა ან ქონების უსაფრთხო შეძენა, საადვოკატო ბიურო „ნაკაშიძე და პარტნიორები“ გთავაზობთ სრულ, სანდო და შედეგზე ორიენტირებულ იურიდიულ მომსახურებას.

ნათია ნაკაშიძე არის გამოცდილი და მაღალკვალიფიციური ადვოკატი, რომელიც წარმატებით მუშაობს როგორც საქართველოში, ასევე საერთაშორისო დონეზე (იტალია – რომი, ბარი) და უზრუნველყოფს კლიენტების ინტერესების ეფექტურ დაცვას.

📍საქართველო | თბილისი | იტალია| რომი | ბარი
🌐 www.iuristi.com

უძრავი ქონების გამიჯვნა და მიწის ნაკვეთის დაყოფა საქართველოში - როგორ ხდება ქონების გამოყოფა, რა წესებია და რა რისკები არსებობს

ადვოკატი ნათია ნაკაშიძე, სამშენებლო სამართალში სპეციალიზირებული, ასევე სამოქალაქო და ბავშვთა უფლებების მიმართულებით პრაქტიკოსი იურისტი, განმარტავს, რა არის უძრავი ქონების გამიჯვნა, რა შემთხვევაში ხდება, რა სამართლებრივი და ტექნიკური ბარიერები არსებობს და რატომ არის აუცილებელი პროცესის წინასწარი იურიდიული ანალიზი.

უძრავი ქონების მართვა თანამედროვე სამართლებრივ და ეკონომიკურ რეალობაში მხოლოდ საკუთრების ფლობას აღარ ნიშნავს. ხშირად დგება საჭიროება, რომ ერთი საკადასტრო კოდის ქვეშ რეგისტრირებული მიწის ნაკვეთი, შენობა ან სხვა უძრავი ქონება დაიყოს რამდენიმე დამოუკიდებელ ერთეულად. სწორედ ამ პროცესს ეწოდება უძრავი ქონების გამიჯვნა.

პრაქტიკაში ეს საკითხი განსაკუთრებით აქტუალურია იმ შემთხვევებში, როდესაც ქონების ერთი ნაწილი უნდა გაიყიდოს, გაჩუქდეს, მემკვიდრეობით გაიყოს, თანამესაკუთრეებს შორის რეალურად განაწილდეს ან მიწაზე არსებული რამდენიმე დამოუკიდებელი ობიექტი ცალკე სამართლებრივ რეჟიმში გადავიდეს.

ერთი შეხედვით, გამიჯვნა შეიძლება მხოლოდ ტექნიკურ პროცედურად მოგვეჩვენოს, თუმცა სინამდვილეში იგი კომპლექსური სამართლებრივი პროცესია, სადაც ტექნიკური ნახაზი მხოლოდ ერთ-ერთი ნაწილია. რეალურად, გამიჯვნის წარმატება დამოკიდებულია იმაზე, რამდენად სწორად არის შეფასებული საკუთრების სამართლებრივი მდგომარეობა, არსებული შეზღუდვები, რეგისტრირებული ტვირთები, მისასვლელი გზის საკითხი, სამშენებლო პარამეტრები და ადმინისტრაციული ნებართვების საჭიროება.

სწორედ ამიტომ, უძრავი ქონების გამიჯვნა არ უნდა განიხილებოდეს მხოლოდ საკადასტრო მომსახურებად. ეს არის სამართლებრივი, ადმინისტრაციული და ტექნიკური ელემენტების ერთობლიობა, რომლის შეცდომით წარმართვამ შეიძლება გამოიწვიოს უარი საჯარო რეესტრში, მეზობლური დავები, თანამესაკუთრეებს შორის კონფლიქტი ან სამომავლო გარიგების შეჩერება.

რა არის უძრავი ქონების გამიჯვნა?

უძრავი ქონების გამიჯვნა არის პროცესი, რომლის შედეგად ერთი უძრავი ქონება როგორც წესი, ერთი საკადასტრო კოდის ქვეშ რეგისტრირებული მიწის ნაკვეთი ან მასთან დაკავშირებული ობიექტი იყოფა რამდენიმე დამოუკიდებელ უძრავ ერთეულად.

იურიდიული თვალსაზრისით, გამიჯვნის მიზანი არის ისეთი ახალი დამოუკიდებელი ობიექტების წარმოშობა, რომლებიც შემდგომში ცალ-ცალკე შეიძლება გახდეს საკუთრების, სარგებლობის, იპოთეკის, ნასყიდობის, ჩუქების ან მემკვიდრეობის საგანი.

დოქტრინალურად, გამიჯვნა უნდა განვასხვაოთ იდეალური წილისგან. როდესაც რამდენიმე პირს ერთ ქონებაზე აქვს წილობრივი საკუთრება, ეს ყოველთვის არ ნიშნავს, რომ თითოეულ მათგანს რეალურად გამიჯნული ფიზიკური ნაწილი ეკუთვნის. გამიჯვნისას კი სწორედ ეს ხდება საკუთრება გადადის აბსტრაქტული წილობრივი რეჟიმიდან რეალურად იდენტიფიცირებულ დამოუკიდებელ ობიექტებად.

რა შემთხვევაში ხდება უძრავი ქონების გამიჯვნა?

გამიჯვნის საჭიროება ყველაზე ხშირად ჩნდება შემდეგ შემთხვევებში:

პირველ რიგში, როდესაც მესაკუთრეს სურს მიწის ნაკვეთის ნაწილის გაყიდვა. ასეთ დროს მხოლოდ იდეალური წილის გასხვისება ხშირად პრაქტიკულად არასასურველია, რადგან მყიდველი, როგორც წესი, დაინტერესებულია ზუსტად განსაზღვრული და ცალკე რეგისტრირებული ქონებით.

მეორე, როდესაც ქონების ნაწილი უნდა გაჩუქდეს ოჯახის წევრზე, მაგალითად შვილზე ან სხვა ახლო ნათესავზე. ასეთ შემთხვევაში ცალკე საკადასტრო ერთეულის შექმნა სამართლებრივ უსაფრთხოებას მნიშვნელოვნად ზრდის.

მესამე, როდესაც ხდება თანამესაკუთრეებს შორის ქონების რეალური გაყოფა. პრაქტიკაში ძალიან ხშირია შემთხვევები, როდესაც რამდენიმე თანამესაკუთრეს სურს, რომ წილობრივი რეჟიმი დასრულდეს და თითოეულმა მიიღოს საკუთარი დამოუკიდებელი ნაწილი.

მეოთხე, როდესაც მიწის ნაკვეთზე განთავსებულია ან იგეგმება რამდენიმე დამოუკიდებელი შენობა ან ფუნქციურად განცალკევებული ობიექტი, რომელთა ცალ-ცალკე რეგისტრაცია არის საჭირო.

მეხუთე, როდესაც კონკრეტული ნაწილის მიმართ იგეგმება ფუნქციური დანიშნულების ცვლილება, მშენებლობა, რეკონსტრუქცია ან ცალკე საინვესტიციო განვითარება.

მეექვსე, როდესაც საკითხი უკავშირდება მემკვიდრეობის გაყოფას, განსაკუთრებით იმ დროს, როცა მემკვიდრეებს სურთ ქონების არა იდეალური წილებით, არამედ რეალურად გამიჯნული სახით მიღება.

რატომ არის გამიჯვნა მხოლოდ ტექნიკურ პროცედურაზე მეტი?

პრაქტიკაში ყველაზე ხშირი შეცდომაა წარმოდგენა, რომ საკმარისია ამზომველმა შეადგინოს ახალი ნახაზი და პროცესი ავტომატურად დასრულდება. სინამდვილეში, საჯარო რეესტრისთვის გამიჯვნის საკითხი არასოდეს არის მხოლოდ გეომეტრიული.

რეესტრი და შესაბამისი ადმინისტრაციული ორგანოები აფასებენ, ქმნის თუ არა დაყოფა სამართლებრივად სიცოცხლისუნარიან ობიექტებს. ეს ნიშნავს, რომ თითოეულ ახალ ნაკვეთს ან გამიჯნულ ერთეულს უნდა ჰქონდეს სამართლებრივი და ფაქტობრივი შესაძლებლობა, იარსებოს დამოუკიდებლად.

ამიტომ გამიჯვნისას მნიშვნელობა აქვს არა მხოლოდ ფართობის დანაწილებას, არამედ იმასაც:

• აქვს თუ არა თითოეულ ერთეულს დამოუკიდებელი მისასვლელი გზა;
• ეწინააღმდეგება თუ არა დაყოფა ქალაქგეგმარებით სტანდარტებს;
• ხომ არ არის ქონება დატვირთული იპოთეკით, ყადაღით ან სხვა უფლებით;
• ხომ არ გადის ახალი საზღვარი წითელ ხაზებში ან სხვა სარეგულაციო შეზღუდვებში;
• ხომ არ იწვევს გამიჯვნა სამომავლო სამშენებლო ან სარგებლობის პრობლემას.

როგორია უძრავი ქონების გამიჯვნის პროცედურა საქართველოში?

უძრავი ქონების გამიჯვნა, როგორც წესი, რამდენიმე ძირითად ეტაპად იყოფა.

1. ქონების სამართლებრივი მდგომარეობის წინასწარი ანალიზი

პროცესის დაწყებამდე აუცილებელია ქონების სრულყოფილი იურიდიული შემოწმება. უნდა დადგინდეს:

• ვინ არის მესაკუთრე;
• რამდენი მესაკუთრეა;
• არსებობს თუ არა წილობრივი საკუთრება;
• არის თუ არა ქონება დატვირთული იპოთეკით, ყადაღით, სერვიტუტით ან სხვა შეზღუდვით;
• არის თუ არა უკვე რეგისტრირებული შენობა ან დაურეგისტრირებელი სამშენებლო მოცულობა;
• არსებობს თუ არა დავა ან თანხმობის პრობლემა თანამესაკუთრეებს შორის.

ეს ეტაპი ხშირად გადამწყვეტია, რადგან სწორედ აქ ირკვევა, გამიჯვნა საერთოდ შესაძლებელია თუ არა.

2. აზომვითი და საკადასტრო სამუშაოები

შემდეგ ეტაპზე აუცილებელია სერტიფიცირებული ამზომველის მონაწილეობა. იგი ამზადებს გამიჯვნის საკადასტრო გეგმას, რომელშიც ზუსტად აისახება ახალი ერთეულების საზღვრები, ფართობები, კონფიგურაცია და ტექნიკური მახასიათებლები.

აქ განსაკუთრებული სიფრთხილეა საჭირო, რადგან პრაქტიკაში ბევრი პრობლემა სწორედ არაზუსტ აზომვას უკავშირდება. თუ საზღვრები არ ემთხვევა ფაქტობრივ მდგომარეობას ან წინააღმდეგობაში მოდის რეესტრის მონაცემებთან, რეგისტრაცია შესაძლოა შეჩერდეს.

3. ადმინისტრაციული თანხმობები და შესაბამისობა

თუ ქონება მდებარეობს ურბანულ ან მჭიდროდ დასახლებულ ზონაში, შესაძლოა საჭირო გახდეს შესაბამის ადმინისტრაციულ ორგანოსთან მაგალითად, მერიის არქიტექტურის ან სივრცითი დაგეგმარების სამსახურთან შესაბამისობის დადგენა.

ამ ეტაპზე მოწმდება, შეესაბამება თუ არა დაყოფა:

• მინიმალური ფართობის სტანდარტებს;
• სამშენებლო და განაშენიანების წესებს;
• მისასვლელი გზის მოთხოვნებს;
• ქალაქგეგმარებით პირობებს.

4. თანხმობები მესამე პირებისგან

თუ ქონება დატვირთულია იპოთეკით, გამიჯვნისთვის ხშირ შემთხვევაში აუცილებელია იპოთეკარის წერილობითი თანხმობა. ბანკის ან სხვა იპოთეკარის გარეშე დაყოფა სამართლებრივად შეჩერებადია.

თუ არსებობს თანამესაკუთრეები, მათი თანხმობაც კრიტიკულია, გარდა იმ შემთხვევებისა, როცა საკითხი სასამართლოს გზით წყდება.

5. განცხადების წარდგენა საჯარო რეესტრში

როდესაც ტექნიკური და სამართლებრივი დოკუმენტაცია მზადაა, განცხადება ბარდება საჯარო რეესტრს. სწორედ ამ ეტაპზე ხდება საბოლოო ადმინისტრაციული შეფასება და, დადებითი გადაწყვეტილების შემთხვევაში, ახალი საკადასტრო ერთეულების რეგისტრაცია.

რა არის გამიჯვნის ძირითადი სამართლებრივი ბარიერები?

გამიჯვნის პროცესში ყველაზე ხშირად გვხვდება რამდენიმე ტიპის დაბრკოლება.

იპოთეკა

თუ ქონება იპოთეკით არის დატვირთული, მესაკუთრეს ყოველთვის არ აქვს სრული თავისუფლება, დამოუკიდებლად დაყოს იგი. ბანკი ან სხვა იპოთეკარი უნდა დათანხმდეს იმაზე, თუ როგორ აისახება იპოთეკა ახალ ერთეულებზე.

ყადაღა

თუ ქონებაზე რეგისტრირებულია ყადაღა, გამიჯვნა, როგორც წესი, შეუძლებელია, რადგან ქონების სამართლებრივი ტრანსფორმაცია შეზღუდულია.

წითელი ხაზები და საზღვრების შეუსაბამობა

თუ ახალი საზღვრები ეწინააღმდეგება რეგისტრირებულ მდგომარეობას ან კვეთს დაგეგმარებით შეზღუდვებს, რეესტრი რეგისტრაციაზე უარს იტყვის ან პროცესს შეაჩერებს.

დამოუკიდებელი მისასვლელი გზის არარსებობა

ეს ერთ-ერთი ყველაზე პრაქტიკული და ხშირი პრობლემაა. დაყოფის შედეგად წარმოქმნილი თითოეული ერთეული უნდა იყოს სამართლებრივად და ფაქტობრივად ხელმისაწვდომი. თუ ერთ-ერთ ნაწილს მისასვლელი გზა არ ექნება, გამიჯვნა ხშირად ვერ დასრულდება.

თანამესაკუთრეებს შორის უთანხმოება

თუ ერთ ქონებას რამდენიმე მესაკუთრე ჰყავს და მათ შორის არ არსებობს შეთანხმება, გამიჯვნა ხშირად გადადის დავის რეჟიმში და საჭირო ხდება სასამართლოს ჩართვა.

რა მნიშვნელობა აქვს გამიჯვნას მემკვიდრეობის საქმეში?

მემკვიდრეობის სფეროში გამიჯვნა განსაკუთრებით აქტუალურია მაშინ, როდესაც მემკვიდრეებს სურთ ქონების რეალური და არა მხოლოდ წილობრივი გაყოფა.

მაგალითად, თუ რამდენიმე მემკვიდრემ მიიღო ერთი დიდი მიწის ნაკვეთი ან საცხოვრებელი სახლი მიმდებარე ტერიტორიით, პრაქტიკაში ხშირად ჩნდება კითხვა უნდა დარჩეს თუ არა ქონება წილობრივ საკუთრებაში, თუ თითოეულს უნდა გამოეყოს თავისი ნაწილი.

სწორედ აქ იძენს მნიშვნელობას გამიჯვნა, რადგან იგი ამცირებს სამომავლო კონფლიქტს, ზრდის ქონების ლიკვიდურობას და ამარტივებს შემდგომ გარიგებებს.

რატომ უნდა მიმართოთ იურისტს და არა მხოლოდ ამზომველს?

ამზომველი ასრულებს აუცილებელ ტექნიკურ ფუნქციას, მაგრამ გამიჯვნის სამართლებრივი ბირთვი იურისტის კომპეტენციაშია.

ადვოკატი აფასებს:

• საერთოდ დასაშვებია თუ არა გამიჯვნა;
• რა დოკუმენტებია საჭირო;
• არსებობს თუ არა შეზღუდვა;
• საჭიროა თუ არა მესამე პირის თანხმობა;
• როგორ უნდა დაიგეგმოს შემდგომი ნასყიდობა, ჩუქება ან მემკვიდრეობითი განაწილება;
• როგორ უნდა შემცირდეს სამომავლო დავის რისკი.

სამშენებლო სამართალში სპეციალიზირებული იურისტის ჩართვა განსაკუთრებით მნიშვნელოვანია იმ შემთხვევებში, როცა ქონება მდებარეობს ქალაქგეგმარებითად რთულ ზონაში, იგეგმება მშენებლობა, არსებობს განაშენიანების პარამეტრები ან საჭიროა ადმინისტრაციულ ორგანოებთან კომუნიკაცია.

რას აკეთებს ადვოკატი ნათია ნაკაშიძე ასეთ საქმეებში?

ადვოკატი ნათია ნაკაშიძე, სამშენებლო სამართალში სპეციალიზირებული, ასევე სამოქალაქო და ბავშვთა უფლებების სფეროში პრაქტიკოსი იურისტი, უძრავი ქონების გამიჯვნის საქმეებში უზრუნველყოფს პროცესის არა მხოლოდ ფორმალურ, არამედ სტრატეგიულ და სამართლებრივ მართვას.

ეს მოიცავს:

• ქონების წინასწარ იურიდიულ აუდიტს;
• რეგისტრირებული შეზღუდვების ანალიზს;
• თანამესაკუთრეებს შორის პოზიციების სამართლებრივ შეფასებას;
• გამიჯვნის შესაძლებლობის დადგენას;
• დოკუმენტაციის სტრუქტურირებას;
• ნასყიდობის, ჩუქების ან გაყოფის შემდგომი გარიგებების იურიდიულ უსაფრთხოებას;
• საჭიროების შემთხვევაში სამოქალაქო, ადმინისტრაციულ და სასამართლო დავებში წარმომადგენლობას.

უძრავი ქონების გამიჯვნა საქართველოში არის მრავალშრიანი პროცესი, რომელიც აერთიანებს საკუთრების სამართალს, ადმინისტრაციულ რეგულაციას, ქალაქგეგმარებით სტანდარტებს და ტექნიკურ საკადასტრო ელემენტებს. სწორედ ამიტომ, იგი არ უნდა აღიქმებოდეს მხოლოდ ტექნიკურ მომსახურებად.

სწორად წარმართული გამიჯვნა ზრდის ქონების ეკონომიკურ ღირებულებას, ამარტივებს მის რეალიზაციას, ამცირებს თანამესაკუთრეებს შორის კონფლიქტს და ქმნის სამართლებრივად გამართულ საფუძველს შემდგომი ტრანზაქციებისთვის.

თუ გსურთ მიწის ნაკვეთის გამიჯვნა, ბინის ან შენობის სამართლებრივი გამოყოფა, თანამესაკუთრეებს შორის ქონების გაყოფა, მემკვიდრეობით მიღებული უძრავი ქონების რეალური განაწილება ან უძრავ ქონებაზე შემდგომი ნასყიდობის/ჩუქების უსაფრთხოდ განხორციელება, წინასწარი სამართლებრივი კონსულტაცია არის არა დამატებითი, არამედ აუცილებელი ეტაპი.

ადვოკატი ნათია ნაკაშიძე დაგეხმარებათ, რომ პროცესი იყოს კანონთან შესაბამისი, სტრატეგიულად სწორი და შედეგზე ორიენტირებული.

ალიმენტი არ გადაიხადა ყოფილმა მეუღლემ? რა სამართლებრივი გზები გაქვთ საქართველოში

განქორწინების შემდეგ ერთ-ერთი ყველაზე მტკივნეული და პრაქტიკულად მნიშვნელოვანი საკითხი არის არასრულწლოვანი შვილის რჩენა. მაშინ, როდესაც სასამართლოს გადაწყვეტილებით ერთ-ერთ მშობელს დაკისრებული აქვს ალიმენტის გადახდა, მაგრამ იგი ამ ვალდებულებას არ ასრულებს, საქმე მხოლოდ ოჯახურ უთანხმოებას აღარ ეხება, ეს უკვე სამართლებრივი რეაგირების საფუძველია. ასეთ ვითარებაში მნიშვნელოვანია იცოდეთ, რომ სასამართლოს გადაწყვეტილება სავალდებულოა და მისი შეუსრულებლობა იწვევს აღსრულების მექანიზმების ამოქმედებას.

თუ ყოფილი მეუღლე ალიმენტს არ იხდის, პირველ რიგში, შეგიძლიათ მიმართოთ აღსრულების ეროვნულ ბიუროს და წარადგინოთ სასამართლოს კანონიერ ძალაში შესული გადაწყვეტილება. სწორედ ამ ეტაპიდან იწყება იძულებითი აღსრულების პროცესი. აღსრულების ეროვნული ბიურო უფლებამოსილია უზრუნველყოს გადაწყვეტილების ფაქტობრივი შესრულება და გამოიყენოს კანონით გათვალისწინებული მექანიზმები ალიმენტის გადახდის დასაძალებლად.

აღსრულების წარმოების ფარგლებში შესაძლებელია მოვალის ქონებრივი მდგომარეობის შესწავლა და მისი აქტივების მიმართ შესაბამისი ღონისძიებების გატარება. თუ ალიმენტის გადამხდელს სახელზე აქვს უძრავი ან მოძრავი ქონება, შესაძლებელია აღნიშნული ქონების დაყადაღება. თუ იგი დასაქმებულია და იღებს ხელფასს, შესაძლებელია თანხის პირდაპირი ჩამოჭრა მისი შემოსავლიდან. ასევე, კანონით გათვალისწინებულია სხვა იძულებითი ღონისძიებებიც, რომლებიც მიზნად ისახავს ბავშვის ინტერესების რეალურ დაცვას და სასამართლოს გადაწყვეტილების აღსრულებას.

მნიშვნელოვანია ისიც, რომ ალიმენტის გადაუხდელობა მხოლოდ ფინანსური ვალდებულების შეუსრულებლობა არ არის. თუ დადგინდება, რომ ყოფილი მეუღლე განზრახ არიდებს თავს ალიმენტის გადახდას, მალავს შემოსავლებს, აფიქსირებს ქონებას სხვა პირებზე ან სხვა გზით აბრკოლებს აღსრულების პროცესს, შეიძლება დადგეს მისი სამართლებრივი პასუხისმგებლობის საკითხიც. ასეთ შემთხვევაში საქმეს უკვე უფრო სერიოზული სამართლებრივი შეფასება ეძლევა, რადგან ბავშვის რჩენის ვალდებულება სახელმწიფოს მიერ განსაკუთრებულად დაცულ ვალდებულებებს შორისაა.

პრაქტიკაში ხშირია შემთხვევა, როდესაც კრედიტორი მხარე მხოლოდ სასამართლოს გადაწყვეტილებით შემოიფარგლება და არ იყენებს აღსრულების მექანიზმს სრულად. სწორედ ამიტომ, მნიშვნელოვანია არა მხოლოდ გადაწყვეტილების მიღება, არამედ მისი აღსრულების ბოლომდე მიყვანა. ბავშვის სასარგებლოდ დაკისრებული ალიმენტი არ არის ფორმალური ჩანაწერი - ეს არის შვილის კანონიერი უფლება და მშობლის პირდაპირი ვალდებულება.

თუ აღმოჩნდით სიტუაციაში, როდესაც ყოფილი მეუღლე ალიმენტს არ იხდის, დროული რეაგირება გადამწყვეტია. რაც უფრო სწრაფად დაიწყებთ აღსრულების პროცედურას, მით უფრო მაღალია შანსი, რომ დაკისრებული თანხა რეალურად იქნას ამოღებული. ასეთ საქმეებში განსაკუთრებული მნიშვნელობა აქვს სწორი სამართლებრივი სტრატეგიის არჩევას, მოვალის ქონებრივი მდგომარეობის შეფასებას და ყველა შესაძლო აღსრულების მექანიზმის გამოყენებას.

საბოლოოდ, უნდა ითქვას, რომ ალიმენტის გადაუხდელობის შემთხვევაში საქართველოს სამართლებრივი სისტემა გაძლევთ რეალურ ინსტრუმენტებს შვილის ინტერესების დასაცავად. სასამართლოს გადაწყვეტილების აღსრულება შესაძლებელია როგორც ქონების დაყადაღებით, ისე ხელფასიდან თანხის ამოჭრითა და სხვა იძულებითი ღონისძიებებით. ხოლო იმ შემთხვევაში, თუ მოვალე განზრახ ეწინააღმდეგება ამ პროცესს, შესაძლოა დადგეს მისი სამართლებრივი პასუხისგების საკითხიც.

უცხოელთან ქორწინების შემთხვევაში საქართველოში განქორწინება - რა უნდა იცოდეთ?

განქორწინება უცხოელთან - საქართველოში

ჩნდება კითხვა - როგორ ხდება განქორწინება საქართველოში, როცა მეუღლე უცხოელია და არ ჩამოდის ქვეყანაში? ამ თემაზე განმარტებას გვაწვდის ადმინისტრაციულ, სამოქალაქო და ბავშვთა უფლებებში სპეციალიზებული ადვოკატი ნათია ნაკაშიძე.

„ასეთ შემთხვევაში მოქალაქემ უნდა მიმართოს სასამართლოს სარჩელით განქორწინების მოთხოვნით. სასამართლო იღებს სარჩელს წარმოებაში და აგზავნის მას იმ მისამართზე, სადაც ყოფილი მეუღლე ცხოვრობს ან ბოლოს ცხოვრობდა.

თუ მეორე მხარე გამოთქვამს სურვილს, შეუძლია შეიტანოს შესაგებელი და დაესწროს პროცესს.
წინააღმდეგ შემთხვევაში, სასამართლოს აქვს უფლება, გამოიტანოს დაუსწრებელი გადაწყვეტილება, რაც ნიშნავს, რომ განქორწინება შესაძლოა დასრულდეს ისე, რომ მეუღლე პროცესში ფიზიკურად არ მონაწილეობდეს,“ - განმარტავს ადვოკატი ნაკაშიძე.

იურიდიული წარმომადგენლობა განსაკუთრებით მნიშვნელოვანია, როცა საქმე ეხება საერთაშორისო ელემენტს - ანუ ერთ-ერთი მეუღლე არის უცხოელი მოქალაქე. პროფესიონალი ადვოკატი დაგეხმარებათ სწორად შეადგინოთ დოკუმენტები, მოიძიოთ საჭირო მტკიცებულებები და თავიდან აიცილოთ პროცედურული შეცდომები.

“ სასამართლო პროცესი შეიძლება იყოს ხანგრძლივი, განსაკუთრებით მაშინ, როცა მეორე მხარე საზღვარგარეთ იმყოფება, თუმცა კანონი სრულად იცავს მოქალაქის უფლებას, მიიღოს განქორწინება მიუხედავად მეუღლის არყოფნისა.“

თუ თქვენ ხართ საქართველოში და თქვენი მეუღლე - სხვა ქვეყანაში, განქორწინება მაინც შესაძლებელია სასამართლოს გზით. მთავარია, სარჩელი იყოს სწორად შედგენილი და ყველა პროცედურა დაცული აღნიშნავს ადვოკატი ნათია ნაკაშიძე.

ქონების გაყოფა მეუღლეებს შორის

ოჯახური ცხოვრება იწვევს არა მხოლოდ ემოციურ და სოციალურ კავშირს, არამედ მნიშვნელოვან სამართლებრივ შედეგებსაც. მეუღლეთა ქონებრივი ურთიერთობები ერთ-ერთი ყველაზე აქტუალური თემაა როგორც ყოველდღიურ ცხოვრებაში, ისე სასამართლო პრაქტიკაში. სწორედ ამ საკითხს არეგულირებს საქართველოს სამოქალაქო კოდექსის 1158-ე მუხლი, რომელიც განსაზღვრავს მეუღლეთა ქონებრივ თანასაკუთრებას.

მეუღლეთა მიერ ქორწინების განმავლობაში შეძენილი ქონება წარმოადგენს მათ საერთო ქონებას (თანასაკუთრებას), თუ მათ შორის საქორწინო ხელშეკრულებით სხვა რამ არ არის დადგენილი.

ასეთ ქონებაზე მეუღლეთა თანასაკუთრების უფლება წარმოიშობა მაშინაც, თუ ერთ-ერთი მათგანი ეწეოდა საოჯახო საქმიანობას, უვლიდა შვილებს ან სხვა საპატიო მიზეზის გამო არ ჰქონია დამოუკიდებელი შემოსავალი. იგი გულისხმობს შემდეგს:

(ა) ქორწინების პერიოდში შეძენილი ქონება (მუშაობით ან სხვა ფორმით მიღებული): საერთოა;
(ბ) ერთ-ერთი მეუღლის უმუშევრობა (მაგალითად, შვილის მოვლა ან საოჯახო საქმიანობა) არ გამორიცხავს მის თანამესაკუთრეობას;
(გ) თანასაკუთრება მოქმედებს განურჩევლად იმისა, ვის სახელზეა რეგისტრირებული ქონება ან ვისი შემოსავლებიდან იქნა შეძენილი.

მთლიანად მეუღლეთა თანასაკუთრებად ითვლება:

(ა) საცხოვრებელი ან სხვა უძრავი ქონება;
(ბ) მოძრავი ქონება (ავტომობილი, ავეჯი და სხვა);
(გ) წილები კომპანიებში, თუ ისინი შეძენილია ქორწინების პერიოდში.
(დ) ქორწინების პერიოდში ანაბარზე შეტანილი თანხები.

საერთო ქონებას არ მიეკუთვნება:

(ა) ქორწინებამდე შეძენილი ქონება;
(ბ) მემკვიდრეობით ან საჩუქრად მიღებული ქონება;
(გ) პირადი სარგებლობის საგნები (მაგ. ტანსაცმელი).

მეუღლე, რომელიც ქორწინების პერიოდში არ მუშაობდა ანაზღაურებად საქმიანობაში, მაგრამ:

(ა) უვლიდა შვილებს;
(ბ) მართავდა საოჯახო ცხოვრებას,
(გ) საყოფაცხოვრებო საკითხებს აწარმოებდა,
იგივე თანაბარ წილს ინარჩუნებს საერთო ქონებაში.

ეს წარმოადგენს არაპირდაპირი შრომის სამართლებრივად აღიარებას და იცავს დაუცველ მეუღლეს განქორწინების შემთხვევაში.

იმ ქონების განკარგვა, რომელიც მეუღლეთა თანასაკუთრებაშია, ხდება მეუღლეთა შეთანხმებით, მიუხედავად იმისა, თუ რომელი მეუღლე განკარგავს ამ ქონებას.

მეუღლეთა თანასაკუთრებაში არსებული ქონების განკარგვასთან დაკავშირებით ერთის მიერ დადებული გარიგება ვერ იქნება ბათილად ცნობილი მეორის მოთხოვნით იმ საფუძველზე, რომ:
(ა) მან არ იცოდა გარიგების შესახებ;
(ბ) ის არ ეთანხმებოდა გარიგებას.

ასეთ შემთხვევაში მეუღლეს, როგორც თანამესაკუთრეს, უფლება აქვს, მოითხოვოს ქონების განკარგვით მიღებული სარგებელი, მაგალითად, გაყიდული ქონების ღირებულების ნახევარი.

მეუღლეთა ქონებრივი თანასაკუთრება საქართველოში - რა უნდა იცოდეთ საერთო ქონებაზე და მეუღლეთა უფლებებზე?

ადვოკატი ნათია ნაკაშიძე ისაუბრებს: მეუღლეთა საერთო ქონების შესახებ

ოჯახური ცხოვრება მხოლოდ ემოციური და სოციალური ურთიერთობა არ არის ის წარმოშობს მნიშვნელოვან სამართლებრივ შედეგებსაც, განსაკუთრებით კი ქონებრივ საკითხებში.

სწორედ ამიტომ, ერთ-ერთი ყველაზე აქტუალური თემა ოჯახურ სამართალში არის მეუღლეთა ქონებრივი თანასაკუთრება, რომელსაც არეგულირებს საქართველოს სამოქალაქო კოდექსი.

კანონის თანახმად, ქორწინების პერიოდში შეძენილი ქონება წარმოადგენს მეუღლეთა საერთო საკუთრებას, თუ საქორწინო ხელშეკრულებით სხვა რამ არ არის დადგენილი. ეს ნიშნავს, რომ:

• თუ ქონება შეძენილია ერთ-ერთი მეუღლის სახელზე - ის მაინც ორივეს ეკუთვნის;

• თუნდაც ერთი მეუღლე არ მუშაობდა ანაზღაურებად საქმიანობაში (მაგალითად, უვლიდა შვილებს ან მართავდა საოჯახო ცხოვრებას), მისი წილი საერთო ქონებაში მაინც თანაბარია;

• თანასაკუთრება მოქმედებს განურჩევლად იმისა, ვისი შემოსავალით იქნა შეძენილი ქონება.

ეს პრინციპი იცავს დაუცველ მეუღლეს, რომელიც შესაძლოა ეკონომიკურად დამოკიდებული იყოს მეორე მხარეზე, მაგრამ ოჯახში მნიშვნელოვანი წვლილი შეიტანოს სხვა ფორმით - შრომით, მზრუნველობით ან საოჯახო საქმიანობით.

მეუღლეთა საერთო ქონებად ითვლება:

• საცხოვრებელი სახლი, ბინა ან სხვა უძრავი ქონება;
• ავტომობილი, ავეჯი და სხვა მოძრავი ქონება;
• ქორწინების პერიოდში შეძენილი წილები კომპანიებში;
• ანაბარზე შეტანილი თანხები და ერთობლივი შემოსავალი.

არ მიეკუთვნება საერთო ქონებას:

• ქორწინებამდე შეძენილი ქონება;
• მემკვიდრეობით ან საჩუქრად მიღებული ნივთები;
• პირადი სარგებლობის საგნები (მაგალითად, ტანსაცმელი, პირადი ნივთები).

მეუღლეთა თანასაკუთრებაში არსებული ქონების განკარგვა ხდება ორივე მეუღლის თანხმობით, მიუხედავად იმისა, ვინ ფლობს ქონებას ფაქტობრივად. თუ ერთმა მეუღლემ გაყიდა ან გააჩუქა ქონება მეორის თანხმობის გარეშე, ეს გარიგება ავტომატურად არ ბათილდება, მაგრამ მეორე მეუღლეს აქვს უფლება მოითხოვოს: გაყიდული ქონების ღირებულების ნახევარი ან სხვა თანასწორი კომპენსაცია.

ეს ნორმა ეფუძნება სამართლიანობის პრინციპს და იცავს მეუღლეებს მატერიალური უთანასწორობისგან.

მეუღლეთა ქონებრივი თანასაკუთრება არის ერთ-ერთი მთავარი ინსტრუმენტი, რომელიც იცავს ორივე მეუღლის სამართლებრივ ინტერესებს.

თუ თქვენ გსურთ გაიგოთ მეტი ან გჭირდებათ კონსულტაცია ქონებრივ საკითხებზე, დაუკავშირდით ადვოკატი ნათია ნაკაშიძე - ადმინისტრაციულ, სამოქალაქო და ბავშვთა უფლებებში სპეციალიზებულ ადვოკატს.

როგორ იყოფა ქონება განქორწინების შემდეგ? - ადვოკატი ნათია ნაკაშიძე განმარტავს

რეგისტრირებულ ქორწინებაში მყოფი მეუღლეებისათვის, განქორწინების შემდეგ ქონების განაწილება ერთ-ერთ ყველაზე მნიშვნელოვან და ხშირ საკითხად იქცევა.

ადვოკატი ნათია ნაკაშიძე, რომელიც სპეციალიზებულია ადმინისტრაციულ, სამოქალაქო და ბავშვთა უფლებებში, განმარტავს, როგორ ხდება ქონების გაყოფა კანონით და რა უნდა იცოდეთ, სანამ სასამართლოს მიმართავთ.

სამოქალაქო კოდექსის თანახმად, მეუღლეთა თანასაკუთრებად მიიჩნევა ქორწინების პერიოდში შეძენილი ნებისმიერი ქონება. ეს ნიშნავს, რომ ქორწინების განმავლობაში ნაყიდი ბინა, ავტომობილი, ავეჯი თუ სხვა მატერიალური ღირებულება ორივე მეუღლეს თანაბრად ეკუთვნის - მიუხედავად იმისა, რომ ერთ-ერთ მათგანს შესაძლოა შემოსავალი არ ჰქონდეს.

ნათია ნაკაშიძე ხაზს უსვამს: „თანასაკუთრება მხოლოდ რეგისტრირებული ქორწინებით წარმოიშობა. ფაქტობრივი თანაცხოვრება იურიდიულად არ უტოლდება ქორწინებას, შესაბამისად, არც თანასაკუთრება ჩნდება ასეთ შემთხვევაში.“

არსებობს ქონების კატეგორიები, რომლებიც ინდივიდუალურ საკუთრებად ითვლება:

• ქონება, რომელიც მეუღლემ ფლობდა ქორწინებამდე;

• მემკვიდრეობით ან ჩუქებით მიღებული ქონება;

• პირადი სარგებლობის ნივთები (გარდა ძვირფასეულობისა);

მაგალითად: თუკი ერთ-ერთი მეუღლე მუსიკოსია, ექიმი ან სხვა სპეციალური პროფესიის წარმომადგენელი, პროფესიული საქმიანობისთვის საჭირო ნივთები - მაგალითად, ინსტრუმენტები ან სამედიცინო აპარატურა — განაწილებისას მას რჩება, ვისაც ეს ნივთი საქმიანობისათვის სჭირდება.

მეუღლეებს შეუძლიათ ქონება გაიყონ ურთიერთშეთანხმებით - ადვოკატის ჩარევის გარეშე. თუმცა, უთანხმოების შემთხვევაში საქმე გადადის სასამართლოში, რომელიც განსაზღვრავს, რომელ მეუღლეს მიეკუთვნება კონკრეტული ქონება.

სასამართლოს მიმართვამდე აუცილებელია იურიდიული კონსულტაციის გავლა. ადვოკატის რჩევა დაგეხმარებათ თავიდან აიცილოთ შეცდომები და ფინანსური ზარალი, რაც ხშირად არაინფორმირებულობის შედეგია.

ჩუქება თუ ნასყიდობა - ქალიშვილზე ბინის გადაფორმება, იურიდიული რჩევა მშობლებისთვის

მყავს ქალიშვილი, რომელიც გათხოვილია და მინდა მის სახელზე გავაფორმო ჩემი ბინა - რა უნდა ვიცოდე?

ბევრი მშობელი დგას გადაწყვეტილების წინაშე: როგორ აჩუქოს ან გადააფორმოს უძრავი ქონება შვილზე ისე, რომ მომავალში პრობლემები არ შეექმნას. განსაკუთრებით აქტუალურია ეს საკითხი მაშინ, როცა ქალიშვილი გათხოვილია - და არსებობს რისკი, რომ განქორწინების შემთხვევაში მეუღლემ ქონებაზე პრეტენზია განაცხადოს.

ქვემოთ დეტალურად განვიხილავთ, როგორ არის დარეგულირებული ეს საკითხი საქართველოს კანონმდებლობით და რა ფორმით ჯობს ბინის გადაფორმება შვილზე.

ქონების გადაფორმება ქალიშვილზე - ნასყიდობა თუ ჩუქება?

თუ დედასა და ქალიშვილს შორის დაიდება ნასყიდობის ხელშეკრულება, ანუ ბინა ფორმალურად იყიდება ქალიშვილის სახელზე, ასეთი ქონება ითვლება დაქორწინების პერიოდში შეძენილად.
ამის გამო, თუ წყვილი მომავალში განქორწინდება, ქალიშვილის მეუღლეს ექნება უფლება მოითხოვოს ბინის ნახევარი როგორც მეუღლეთა საერთო ქონების ნაწილი.

თუმცა, არსებობს უფრო უსაფრთხო სამართლებრივი გზა - ჩუქების ხელშეკრულება.

საქართველოს სამოქალაქო კოდექსის მიხედვით, ქორწინების პერიოდში ნაჩუქარი ან მემკვიდრეობით მიღებული ქონება არ შედის საერთო საკუთრებაში.

შესაბამისად, თუ ბინა ქალიშვილს ჩუქების ხელშეკრულებით გადაეწერება, იგი იქნება მხოლოდ მისი პირადი საკუთრება, და მეუღლეს არ ექნება უფლება მოითხოვოს წილი ან მფლობელობა განქორწინების შემთხვევაში.

ეს სამართლებრივი მექანიზმი იცავს მშობლისა და ქალიშვილის ინტერესებს და გამორიცხავს ქონებრივი დავების წარმოქმნას მომავალში.

ჩუქების ხელშეკრულება რეგისტრირდება საჯარო რეესტრში. დოკუმენტში აუცილებლად უნდა ჩაიწეროს, რომ ქონება გადაეცემა ჩუქების გზით, უანგაროდ. ასევე მიზანშეწონილია, რომ ხელშეკრულებაში განისაზღვროს, რომ ბინა გადაეცემა მხოლოდ ქალიშვილს, მისი მეუღლის ჩაურევლად.

თუ ბინა უკვე დარეგისტრირებულია, აუცილებელია საკუთრების გადაფორმება მოხდეს შესაბამისი დოკუმენტების წარდგენის შემდეგ - პირადობის მოწმობა, საკუთრების ამონაწერი, ხელშეკრულება და საჯარო რეესტრში განაცხადი.

საუკეთესო გადაწყვეტილება არის, რომ ბინა ქალიშვილს გადაეწეროს ჩუქების ხელშეკრულებით, ხოლო არა ნასყიდობის ფორმით. ასე დაცული იქნება თქვენი ქონებრივი ინტერესი, და თქვენს შვილს მომავალში არ შეექმნება სირთულეები ქონებრივ დავებთან დაკავშირებით.

გაითვალისწინეთ, რომ ასეთი ნაბიჯის გადადგმამდე სასურველია კონსულტაცია მიიღოთ ადვოკატისაგან , რომელიც შეაფასებს ყველა სამართლებრივ ასპექტს და დაგეხმარებათ ხელშეკრულების უსაფრთხო შედგენაში.

ქორწინება და განქორწინება საქართველოში პროცედურები, პირობები და სამართლებრივი შედეგები

ქორწინება და განქორწინება საქართველოში: რას უნდა იცოდეთ - აღნიშნულ საკითხთან დაკავშრებით ისაუბრებს სამოქალაქო და ბავშვთა უფლებებში ლიცენზირებულიადვოკატი ნათია ნაკაშიძე.

ქორწინება არის როგორც ორი ადამიანის ნებაყოფლობითი კავშირი ოჯახის შექმნის მიზნით. იგი იურიდიულ ძალას მხოლოდ იმ შემთხვევაში იძენს, თუ რეგისტრირებულია სახელმწიფო სერვისების განვითარების სააგენტოში ან იუსტიციის სახლის ფილიალში. რეგისტრაცია აუცილებელია, რადგან მხოლოდ ამ გზით ვლინდება მეუღლეთა ნება კანონით განსაზღვრულ წესით.

ქორწინების რეგისტრაციისას საქართველოს კანონმდებლობა რამდენიმე ძირითად მოთხოვნას ითვალისწინებს:

1) საქორწინო ასაკი - კანონის მიხედვით, სრულწლოვანება აუცილებელი წინაპირობაა.

2) ურთიერთ თანხმობა - ქორწინება ნებაყოფლობით უნდა დაიდოს.

3) დამაბრკოლებელი გარემოებების არარსებობა - მაგალითად, უკვე არსებული ქორწინება, ახლო ნათესაური კავშირი და სხვა.

თუ ერთ-ერთი მხარე უცხო ქვეყნის მოქალაქეა, აუცილებელია მისი საქართველოში კანონიერად ყოფნა. რეგისტრაცია ხორციელდება ორი მოწმესთან ერთად, თუმცა ჩვენი საადვოკატო ბიურო კლიენტებს სთავაზობს მოწმის სერვისს, რაც პროცედურას ამარტივებს.

ქორწინება შეიძლება დარეგისტრირდეს იუსტიციის სახლში, საზოგადოებრივ ცენტრში ან სააგენტოს ტერიტორიულ სამსახურებში. ასევე, სურვილის შემთხვევაში შესაძლებელია რეგისტრაციის ჩატარება სხვა ლოკაციაზეც.
ქორწინების რეგისტრაცია უფასოა სპეციალური სარიტუალო მომსახურების გარეშე, თუმცა დამატებითი სერვისების შემთხვევაში ფასები განსხვავდება.

ქორწინების შეწყვეტა: საქართველოს კანონმდებლობით ქორწინება წყდება სამი გზით:

ა) მეუღლის გარდაცვალება;

ბ) მეუღლის გარდაცვლილად გამოცხადება;

გ) განქორწინება;

ყველაზე გავრცელებული ფორმაა განქორწინება, რომელიც შეიძლება განხორციელდეს სამოქალაქო აქტების რეგისტრაციის ორგანოში ან სასამართლოში. თუ მეუღლეებს შორის არსებობს დავა - პროცესი მხოლოდ სასამართლოს გზით მიმდინარეობს.

განქორწინება შესაძლებელია როგორც მეუღლეთა ერთობლივი განცხადებით, ასევე ერთ-ერთი მეუღლის მიერ. მეორე შემთხვევაში საჭიროა შესაბამისი სასამართლო გადაწყვეტილება (მაგალითად, უგზო-უკვლოდ დაკარგულად ცნობა, თავისუფლების აღკვეთის განაჩენი და სხვ.).

რა დოკუმენტებია საჭირო განქორწინებისთვის როდესაც ორივე მხარე თანახმაა?

ა) ერთობლივი განცხადება;

ბ) ორივე მეუღლის პირადობის მოწმობა;

გ) ქორწინების მოწმობა.

გაითველისწინეთ! თუ ერთ-ერთი მეუღლე ცალმხრივად ითხოვს განქორწინებას, დამატებით საჭიროა სასამართლოს შესაბამისი გადაწყვეტილება.

განქორწინებისას მეუღლეთა მიერ ქორწინების პერიოდში შეძენილი ქონება თანაბრად იყოფა. გამონაკლისია:

ა) ქონება, რომელიც ეკუთვნოდა ქორწინებამდე;

ბ) მემკვიდრეობით ან ჩუქებით მიღებული ქონება;

გ) პირადი მოხმარების ნივთები (ძვირფასეულობის გარდა);

დ) პროფესიული საქმიანობისთვის საჭირო ნივთები.

მნიშვნელოვანია, რომ საერთო ქონების გაყოფის მოთხოვნის წარდგენა მხოლოდ სამი წლის განმავლობაშია შესაძლებელი განქორწინების შემდეგ.

განქორწინებისას ხშირად იჩენს თავს დავა არასრულწლოვან ბავშვებზე. თუ მშობლები ვერ თანხმდებიან, ვინ დარჩება ბავშვთან, სასამართლო გადაწყვეტილებას ბავშვის საუკეთესო ინტერესებიდან გამომდინარე იღებს.

ალიმენტის ოდენობა განისაზღვრება ან შეთანხმებით, ან სასამართლოს გზით, ბავშვის საჭიროებებისა და მშობლის მატერიალური შესაძლებლობების გათვალისწინებით.

განქორწინების რეგისტრაცია - როგორ ხდება განქორწინების რეგისტრაცია

განქორწინების რეგისტრაცია - როგორ ხდება განქორწინების რეგისტრაცია

ადვოკატი ნათია ნაკაშიძე, (სპეციალიზაცია: სამოქალაქო, ადმინისტრაციული საქმეები და ბავშვთა უფლებები) უპასუხებს თქვენს შეკითხვებს

კითხვა: მინდა ოფიციალურად განვქორწინდე. მაინტერესებს, როგორ ხდება განქორწინების რეგისტრაცია, რა ვარიანტები არსებობს და რა დოკუმენტებია საჭირო?

პასუხი: განქორწინების რეგისტრაცია არის სამართლებრივი პროცედურა, რომლის საშუალებითაც ცოლ-ქმარი ოფიციალურად წყვეტს ქორწინებას. ეს პროცესი შესაძლებელია როგორც ერთობლივად, ასევე ცალმხრივად გარკვეულ შემთხვევებში.

როგორ შეიძლება ქორწინების შეწყვეტა?

განქორწინება რეგისტრირდება შემდეგი გზებით:

1. მეუღლეების ერთობლივი განცხადებით
თუ ორივე მხარე თანხმდება განქორწინებას და არ აქვთ საერთო არასრულწლოვანი შვილები ან ქონებრივი დავა, შესაძლებელია რეგისტრაცია მარტივად – შესაბამისი სამოქალაქო სამსახურის მეშვეობით.

2. ერთ-ერთი მეუღლის განცხადებით, თუ არსებობს შემდეგი სამართლებრივი საფუძვლები:

ა) სასამართლოს ძალაში შესული გადაწყვეტილება – რომელიც ცნობს ქორწინებას შეწყვეტილად.

ბ) მეორე მეუღლე უგზო-უკვლოდ დაკარგულადაა ცნობილი სასამართლოს მიერ.

გ) მეორე მეუღლე მსჯავრდებულია თავისუფლების აღკვეთის ვადით მინიმუმ 3 წლის ვადით, დანაშაულის ჩადენისთვის.

ასეთ შემთხვევაში, განქორწინება მხოლოდ ერთ-ერთი მეუღლის მოთხოვნითაც ხდება შესაძლებელი , მაგრამ შესაბამისი სასამართლო აქტის საფუძველზე.

განქორწინების რეგისტრაცია შესაძლებალია ასევე მსოფლიოს ნებისმიერი წერტილიდან, საქართველოში ჩამოსვლის გარეშე. იხილეთ სტატია განქორწინება 5 დღეში ონლაინ

რა დოკუმენტებია საჭირო განქორწინების რეგისტრაციისთვის როდესაც ორივე მხარე თანახმაა?

განქორწინების პროცესის დასაწყებად საჭიროა შემდეგი დოკუმენტების წარდგენა:

ა) პირადობის დამადასტურებელი დოკუმენტები

ბ) პირადობის მოწმობა ან პასპორტი – ორივე მეუღლის (ან მხოლოდ ერთის, თუ საქმე ცალმხრივად რეგისტრირდება).

გ) ქორწინების მოწმობა

შენიშვნა! დამატებით შესაძლოა დაგჭირდეთ სხვა დოკუმენტებიც (მაგალითად, სასამართლოს გადაწყვეტილება, თუკი მეორე მხარე თანახმა არ არის განქორწინებაზე), რაც დამოკიდებულია რეგისტრაციის ტიპზე.

როდის ხდება განქორწინების რეგისტრაცია?

განქორწინების რეგისტრაციის პროცედურა გრძელდება 5 სამუშაო დღემდე, განცხადების წარდგენიდან.