ბინის გირავნობა (იპოთეკა) საქართველოში - საჯარო რეესტრი, სარგებლობის უფლება, გამოსყიდვის ხელშეკრულება და სასამართლო პრაქტიკა - ადვოკატი ნათია ნაკაშიძე

ადვოკატი ნათია ნაკაშიძე 2013 წლიდან აქტიურად საქმიანობს იურიდიულ სფეროში და წარმოადგენს ერთ-ერთ გამოცდილ, ძლიერ და მაღალკვალიფიციურ იურისტს საქართველოში. იგი არის საადვოკატო ბიურო „Nakashidze & Partners“-ის დამფუძნებელი, მმართველი პარტნიორი და დირექტორი, ხოლო 2023 წლიდან ხელმძღვანელობს ბიუროს იტალიის რესპუბლიკაში არსებულ ფილიალს. ნათია ნაკაშიძე საქმიანობს სამართლის ყველა მიმართულებით და განსაკუთრებით აქტიურად მუშაობს როგორც ემიგრანტების ადვოკატი, ეხმარება საზღვარგარეთ მცხოვრებ ქართველებს და მათ ოჯახებს საქართველოში წარმოშობილი სამართლებრივი საკითხების გადაწყვეტაში.

მისი პრაქტიკა ეფუძნება დოქტრინალურ ანალიზს, სასამართლო პრაქტიკას და საერთაშორისო სტანდარტებს, რაც აყალიბებს მას, როგორც ექსპერტ იურისტსა და საერთაშორისო არბიტრს, რომელიც ორიენტირებულია რთული საქმეების ეფექტურად გადაწყვეტაზე და კლიენტის ინტერესების მაქსიმალურ დაცვაზე.

საადვოკატო ბიურო ნაკაშიძე და პარტნიორები კლიენტებს ემსახურება საქართველოში თბილისში, ასევე იტალიაში რომსა და ბარში, რაც განსაკუთრებულ მნიშვნელობას იძენს იმ პირებისთვის, რომლებიც ცხოვრობენ საზღვარგარეთ, თუმცა ქონებრივი ან სამართლებრივი ინტერესები აქვთ საქართველოში.

ბინის გირავნობა საქართველოში ერთ-ერთი ყველაზე ხშირად გამოყენებული სამართლებრივი ინსტიტუტია, თუმცა სწორედ ამ სფეროში ხდება პრაქტიკაში ყველაზე მძიმე შეცდომებიც. ადამიანების დიდი ნაწილი ბინის დაგირავებას აღიქვამს როგორც ჩვეულებრივ ფინანსურ ოპერაციას, მაშინ როდესაც სამართლებრივად საქმე გვაქვს არა მხოლოდ სესხთან, არამედ ნივთობრივ უფლებასთან, საჯარო რეესტრის ჩანაწერთან, პრიორიტეტის სისტემასთან, შესაძლო მესამე პირის უფლებებთან და, ზოგიერთ შემთხვევაში, ისეთი გარიგების შეფასებასთანაც, რომელიც ფორმალურად ნასყიდობაა, მაგრამ რეალურად სესხისა და უზრუნველყოფის ურთიერთობას ფარავს. ამიტომ ბინის გირავნობა არ არის მხოლოდ ფულის მიღების საშუალება ის არის მაღალი რისკის სამართლებრივი კონსტრუქცია, რომლის არასწორმა გაფორმებამ შეიძლება გამოიწვიოს ბინის დაკარგვა, აღსრულება, მრავალწლიანი დავა ან გარიგების ბათილობა.

საქართველოს სამოქალაქო კოდექსი იპოთეკას არეგულირებს, როგორც მოთხოვნის უზრუნველყოფის სანივთო საშუალებას. კოდექსის 286-ე მუხლის მიხედვით, უძრავი ნივთი შეიძლება დაიტვირთოს ისე, რომ უზრუნველყოფილ კრედიტორს მიეცეს უფლება, სხვა კრედიტორებთან შედარებით პირველ რიგში მიიღოს თავისი მოთხოვნის დაკმაყოფილება ამ ნივთის რეალიზაციით ან მის საკუთრებაში გადაცემით. ამავე კოდექსის 289-ე მუხლი განსაზღვრავს, რომ იპოთეკა იურიდიულ ძალას იძენს საჯარო რეესტრში რეგისტრაციის მომენტიდან, ხოლო 301-ე მუხლი ადგენს, რომ თუ მოვალე არ დააკმაყოფილებს მოთხოვნას, რომლის უზრუნველყოფის საშუალებაც არის იპოთეკა, იპოთეკარი უფლებამოსილია მოითხოვოს უძრავი ნივთის რეალიზაცია, თუ ხელშეკრულებით სხვა რამ არ არის გათვალისწინებული. სწორედ ამ სამ ნორმაში ჩანს იპოთეკის არსი: ერთი მხრივ, მესაკუთრე ინარჩუნებს საკუთრებას, მაგრამ, მეორე მხრივ, კრედიტორი იძენს ძლიერ სანივთო ბერკეტს, რომელიც ვალის შეუსრულებლობისას რეალურ ეკონომიკურ შედეგს წარმოშობს.

დოქტრინალურად იპოთეკის ერთ-ერთი ყველაზე მნიშვნელოვანი თავისებურება მისი ორმაგი ბუნებაა. იგი ერთდროულად უკავშირდება ვალდებულებით ურთიერთობასაც და ნივთობრივ სამართალსაც. სწორედ ამიტომ, პრაქტიკაში ხშირად გვხვდება მცდარი მოლოდინი, თითქოს სესხის ხელშეკრულების არსებობა ან არარსებობა ავტომატურად წყვეტს იპოთეკის ბედს. სინამდვილეში, იპოთეკის არსებობას განსაზღვრავს არა მხოლოდ ძირითადი მოთხოვნის შინაარსი, არამედ მისი რეგისტრაციული გამოხატულება და ის, თუ როგორია მხარეთა რეალური სამართლებრივი ნება. ამაშია იპოთეკური დავების სირთულეც: მოსამართლეს ხშირად უწევს არა მხოლოდ ხელშეკრულების სიტყვასიტყვით წაკითხვა, არამედ იმის დადგენა, თუ რეალურად რას ფარავდა კონკრეტული გარიგება ნამდვილ ნასყიდობას, იპოთეკურ უზრუნველყოფას, თუ სხვა, თვალთმაქცურ კონსტრუქციას. ასეთ შემთხვევებში განსაკუთრებულ როლს თამაშობს სამოქალაქო კოდექსის 54-ე, 55-ე და 56-ე მუხლები, რომლებიც ეხება მართლსაწინააღმდეგო ან ამორალურ გარიგებას, გავლენის ბოროტად გამოყენებას და მოჩვენებით ან თვალთმაქცურ გარიგებებს.

საჯარო რეესტრი იპოთეკურ ურთიერთობებში არა ტექნიკური, არამედ არსებითი სამართლებრივი მნიშვნელობის მატარებელია. იპოთეკის რეგისტრაცია ქმნის არა მხოლოდ არსებობის, არამედ პრიორიტეტის საკითხსაც. პრაქტიკაში ეს იმას ნიშნავს, რომ ერთი და იმავე ქონებაზე რამდენიმე დატვირთვის არსებობისას გადამწყვეტი მნიშვნელობა აქვს იმას, ვინ რომელი უფლება პირველად დაარეგისტრირა. სწორედ ამიტომ, იპოთეკურ დავებში ძალიან ხშირად დავის საგანია არა მხოლოდ ხელშეკრულება, არამედ რეესტრის ჩანაწერის სისწორე, მისი შინაარსი, რეგისტრაციის საფუძველი და რეგისტრაციის მომენტი. უზენაესი სასამართლოს პრაქტიკაში მკაფიოდ იკვეთება მიდგომა, რომ საჯარო რეესტრის მონაცემები სარგებლობს ნდობის პრეზუმფციით, თუმცა ეს პრეზუმფცია არ არის აბსოლუტური: თუ დადგინდება, რომ ჩანაწერი ემყარებოდა კანონდარღვევით ან არაკეთილსინდისიერად შედგენილ გარიგებას, შესაძლებელია თვითონ ჩანაწერისა და მის უკან მდგომი უფლების გასაჩივრება. ამიტომ ბინის გირავნობასთან დაკავშირებულ თითოეულ საქმეში პირველი ნაბიჯი უნდა იყოს არა მხოლოდ ხელშეკრულების, არამედ რეესტრის სრული და კრიტიკული შემოწმება.

განსაკუთრებით სერიოზული პრობლემები ჩნდება მაშინ, როდესაც ბინაზე არსებობს მესამე პირის სარგებლობის უფლება. სარგებლობის უფლება, მათ შორის უზუფრუქტის მსგავსი კონსტრუქციები, ქართულ სამართალში დამოუკიდებელ ნივთობრივ უფლებას წარმოადგენს. პრაქტიკულად ეს ნიშნავს, რომ ბინის მესაკუთრეობა და ბინით სარგებლობა შეიძლება სხვადასხვა სუბიექტს ეკუთვნოდეს. ასეთ ვითარებაში იპოთეკა ფორმალურად შეიძლება სრულიად კანონიერად არსებობდეს, მაგრამ მისი რეალიზაცია მნიშვნელოვნად გართულდეს. კრედიტორი შეიძლება აღმოჩნდეს მდგომარეობაში, როდესაც მას აქვს ძლიერი სანივთო უფლება ქონებაზე, თუმცა ქონების ეკონომიკური ღირებულება მკვეთრად კლებულობს, რადგან მესამე პირს აქვს მასზე სარგებლობის რეგისტრირებული უფლება. სწორედ ამიტომ, ბინის დაგირავებისას არა მხოლოდ მესაკუთრეობის, არამედ ყველანაირი რეგისტრირებული შეზღუდული სანივთო უფლების შემოწმება აუცილებელია. წინააღმდეგ შემთხვევაში, იპოთეკა შესაძლოა დარჩეს ფორმალურად მოქმედ ინსტრუმენტად, მაგრამ პრაქტიკულად ვერ უზრუნველყოს კრედიტორის ეფექტიანი დაკმაყოფილება. ეს განსაკუთრებით მნიშვნელოვანია ბიზნეს სამართალშიც, როდესაც უძრავი ქონება გამოიყენება როგორც საკრედიტო რესურსის მოზიდვის საშუალება და აქტივის ეკონომიკური ფუნქცია გადამწყვეტია.

ქართულ პრაქტიკაში ერთ-ერთი ყველაზე პრობლემური და ხშირად სადავო კონსტრუქციაა „ნასყიდობა გამოსყიდვის უფლებით“. სამოქალაქო კოდექსის 509-ე მუხლის მიხედვით, თუ გამყიდველს ნასყიდობის ხელშეკრულებით აქვს გამოსყიდვის უფლება, ამ უფლების განხორციელება დამოკიდებულია გამყიდველის ნებაზე. უზენაესი სასამართლოს საქმეში №ას-876-834-2013 პირდაპირ არის განმარტებული, რომ გამოსყიდვის უფლებით უძრავი ქონების ნასყიდობის ხელშეკრულება განსხვავდება ჩვეულებრივი ნასყიდობისაგან და იგი იძლევა დადგენილ ვადაში ქონების გამოსყიდვის შესაძლებლობას; ამავე გადაწყვეტილებაში სასამართლო ყურადღებას ამახვილებს იმაზე, რომ ასეთი ხელშეკრულების სამართლებრივი ბუნების განსაზღვრისას მხოლოდ ის ფაქტი, თუ რაში გამოიყენა გამყიდველმა მიღებული თანხა, გადამწყვეტი არ არის. ამავე დროს, უფრო ახალი პრაქტიკა, მათ შორის საქმეები №ას-1090-2021 და №ას-1333-2022, აჩვენებს, რომ სასამართლო ამგვარ დავებში ამოწმებს, ხომ არ იყო გარიგება სინამდვილეში სესხისა და იპოთეკის ურთიერთობა, რომელიც გამოსყიდვის უფლებით ნასყიდობის ფორმით დაიფარა. საქმის №ას-1333-2022 ტექსტში პირდაპირაა დასმული კითხვა, ხომ არ დაიფარა სადავო ნასყიდობის ხელშეკრულებით იპოთეკით უზრუნველყოფილი სასესხო გარიგება სსკ-ის 56.2 მუხლის მნიშვნელობით. სწორედ აქ ჩანს, რომ ქართული სასამართლო პრაქტიკა ფორმის მიღმა რეალურ ეკონომიკურ შინაარსს ეძებს.

ეს თემა განსაკუთრებით მნიშვნელოვანია იმიტომ, რომ პრაქტიკაში მოქალაქეები ხშირად ხელს აწერენ არა კლასიკურ იპოთეკას, არამედ ფორმალურად ნასყიდობას გამოსყიდვის უფლებით, იმ მოლოდინით, რომ საქმე „უბრალო სესხს“ ეხება. სწორედ ასეთ დროს არის ყველაზე მაღალი ბინის დაკარგვის რისკი. თუ ვადა გავიდა და გამოსყიდვა არ განხორციელდა, რეესტრში საკუთრება შეიძლება საბოლოოდ გადავიდეს მეორე მხარეზე. ამ კონტექსტში უზენაესი სასამართლოს მიდგომა ორმაგია: ერთი მხრივ, იგი აღიარებს, რომ გამოსყიდვის უფლებით ნასყიდობა თავისთავად დამოუკიდებელი და კანონიერი ინსტიტუტია; მეორე მხრივ, როდესაც მხარე ამტკიცებს, რომ ნასყიდობის ფორმა სინამდვილეში სასესხო ურთიერთობის დასაფარად გამოიყენეს, სასამართლო ამოწმებს, ხომ არ გვაქვს საქმე თვალთმაქცურ გარიგებასთან. სწორედ აქ ერთვება სამოქალაქო კოდექსის 54-ე, 55-ე და 56-ე მუხლები. ამიტომ, პრაქტიკული თვალსაზრისით, ყველაზე მნიშვნელოვანი კითხვა ასეთია: გაფორმდა ნამდვილი ნასყიდობა გამოსყიდვის უფლებით, თუ გარეგნული ფორმით დაიფარა სესხი და იპოთეკა. ამ კითხვაზე პასუხი ხშირად წყვეტს, დაკარგავს თუ არა პირი ბინას.

ვალდებულების შეუსრულებლობის შემთხვევაში იპოთეკარის უფლება მოითხოვოს ქონების რეალიზაცია კანონით პირდაპირ არის დადგენილი. თუმცა სამართლებრივი პრობლემა მხოლოდ ამ უფლების არსებობა არ არის. პრაქტიკაში უმთავრესი კითხვებია: რამდენად სამართლიანად მიმდინარეობს აღსრულება, რამდენად რეალურ საბაზრო ფასად იყიდება ქონება, ეძლევა თუ არა მოვალეს ადეკვატური შესაძლებლობა დაიცვას თავი, და ხომ არ იწვევს აღსრულება საკუთრების უფლებაში არაპროპორციულ ჩარევას. ადამიანის უფლებათა ევროპული სასამართლოს პრაქტიკა ამ მიმართულებით განსაკუთრებით მნიშვნელოვანია. საქმეში Rousk v. Sweden სასამართლომ დაადგინა, რომ საჯარო აუქციონზე საცხოვრებელი სახლის გაყიდვა და შემდგომი გამოსახლება გარემოებათა ერთობლიობაში არღვევდა როგორც საკუთრების მშვიდობიანი სარგებლობის უფლებას, ისე საცხოვრებლის პატივისცემის უფლებას. საქმეში Vaskrsić v. Slovenia ევროპულმა სასამართლომ ასევე დაადგინა პირველი დამატებითი ოქმის 1-ლი მუხლის დარღვევა, როდესაც განმცხადებლის სახლი საჯარო აუქციონზე გაიყიდა. ამ პრაქტიკიდან გამოდის, რომ საკუთრების დაკარგვის სამართლებრივი მექანიზმი მხოლოდ ფორმალურად კანონიერად არსებობა არ კმარა აუცილებელია პროპორციულობისა და სამართლიანი ბალანსის დაცვაც.

ბიზნეს სამართლის ჭრილში იპოთეკა კიდევ უფრო რთულ ფუნქციას იძენს. ბიზნეს სუბიექტებისთვის უძრავი ქონება ხშირად არა მხოლოდ საცხოვრებელი, არამედ კომერციული აქტივი, ოპერაციული რესურსი ან საკრედიტო უზრუნველყოფის მთავარი საშუალებაა. ამიტომ ბინის ან სხვა უძრავი აქტივის იპოთეკით დატვირთვა ბიზნესისთვის შეიძლება იყოს განვითარების ბერკეტი, მაგრამ არასწორად შედგენილი უზრუნველყოფის სქემა შეიძლება გადაიქცეს ბიზნესის კოლაფსის მიზეზად. აქ განსაკუთრებით მნიშვნელოვანია, რომ ხელშეკრულებაში მკაფიოდ იყოს განსაზღვრული უზრუნველყოფილი მოთხოვნის მოცულობა, ვადები, მოვალისა და კრედიტორის უფლებები, რეალიზაციის წესი, დამატებითი სანქციები და მესამე პირების უფლებრივი მდგომარეობა. ბიზნეს პრაქტიკაში იპოთეკა აღარ არის მხოლოდ სამოქალაქო ურთიერთობა ორ ფიზიკურ პირს შორის იგი ხდება კორპორაციული რისკის, ფინანსური დისციპლინის და აქტივების დაცვის საკითხიც. სწორედ ამიტომ, ბიზნეს იპოთეკაზე მუშაობისას აუცილებელია არა მარტო სამოქალაქო კოდექსის ტექსტის, არამედ კომერციული მიზნისა და რისკების გათვალისწინება.

პრაქტიკული კუთხით, ბინის გირავნობასთან დაკავშირებულ საქმეებში ყველაზე ხშირი კითხვები ასეთია.

რა არის პირველი, რაც უნდა შევამოწმო?

პასუხი არის: საჯარო რეესტრის ამონაწერი, მესაკუთრეობა, რეგისტრირებული დატვირთვები და მესამე პირის უფლებები.

შეიძლება თუ არა იპოთეკის გაუქმება?

კი, თუ რეგისტრაცია ან ხელშეკრულება ეყრდნობა კანონდარღვევას, არაკეთილსინდისიერ გარიგებას ან თვალთმაქცურ სქემას.

არის თუ არა სარგებლობის უფლება სერიოზული პრობლემა?

დიახ, რადგან იგი ამცირებს ქონების ეკონომიკურ ღირებულებას და ართულებს რეალიზაციას.

არის თუ არა გამოსყიდვის ხელშეკრულება ყოველთვის სახიფათო?

არა ყოველთვის, რადგან სამოქალაქო კოდექსი მას დამოუკიდებელ ინსტიტუტად იცნობს, მაგრამ იგი განსაკუთრებით საშიში ხდება მაშინ, როდესაც მისი ფორმით სესხისა და იპოთეკის რეალური ურთიერთობა ინიღბება.

შეიძლება თუ არა ბინის დაკარგვის თავიდან აცილება?

ზოგიერთ შემთხვევაში დიახ, თუ დროულად ხდება ხელშეკრულების, რეგისტრაციისა და ფაქტობრივი გარემოებების სამართლებრივი შეფასება და შესაბამისი სარჩელით ან შუამდგომლობით მოქმედება.

საბოლოოდ, ბინის გირავნობა (იპოთეკა) საქართველოში უნდა შეფასდეს არა როგორც უბრალო ფინანსური გარიგება, არამედ როგორც მრავალშრიანი სამართლებრივი ინსტიტუტი, რომელიც აერთიანებს ნივთობრივ სამართალს, ვალდებულებით სამართალს, ბიზნეს სამართალს და ადამიანის უფლებათა სტანდარტებს. მისი სწორი გამოყენება ქმნის უსაფრთხოებას და ფინანსურ სტაბილურობას; მისი არასწორი გამოყენება კი ხშირად იწვევს ქონების დაკარგვას, ბიზნესის დასუსტებას და ხანგრძლივ სასამართლო დავებს. სწორედ ამიტომ, ბინის დაგირავებამდე, იპოთეკის რეგისტრაციამდე ან გამოსყიდვის უფლებით გარიგების დადებამდე აუცილებელია საკითხის სრულყოფილი იურიდიული ანალიზი. ასეთ საკითხებში პროფესიული სტრატეგია ხშირად წყვეტს ყველაზე მნიშვნელოვანს დარჩება თუ არა ქონება მესაკუთრეს, თუ იგი გადაიქცევა აღსრულების საგნად.

ბინის გირავნობა (იპოთეკა) საქართველოში არ არის მხოლოდ ფინანსური გარიგება. ეს არის კომპლექსური სამართლებრივი ინსტიტუტი, რომელიც უკავშირდება საჯარო რეესტრს, სანივთო უფლებებს, სარგებლობის უფლებას, გამოსყიდვის ხელშეკრულებებს, აღსრულების პროცესს და სასამართლო პრაქტიკას. სწორედ ამიტომ, ერთი შეხედვით მარტივი გადაწყვეტილებაც კი შეიძლება გადაიზარდოს ბინის დაკარგვის, ხანგრძლივი დავის ან სერიოზული ფინანსური ზარალის მიზეზად.

სწორი სამართლებრივი შეფასება განსაკუთრებით მნიშვნელოვანია მაშინ, როდესაც საქმე ეხება გამოსყიდვის უფლებით გაფორმებულ გარიგებას, საჯარო რეესტრის ჩანაწერის სიზუსტეს, მესამე პირის სარგებლობის უფლებას ან ვალდებულების შეუსრულებლობის შემთხვევაში ქონების რეალიზაციის საფრთხეს. ასეთ საქმეებში გადამწყვეტი მნიშვნელობა აქვს არა მხოლოდ კანონის ცოდნას, არამედ სასამართლო პრაქტიკის სწორ გააზრებას და სტრატეგიულ მოქმედებას.

თუ ეძებთ ძლიერ, გამოცდილ და მაღალკვალიფიციურ ადვოკატს, რომელიც მუშაობს თბილისში, ასევე ემიგრანტების საქმეებზე იტალიაში - რომში და ბარში, და გჭირდებათ დახმარება ბინის გირავნობის, იპოთეკის, საჯარო რეესტრის, გამოსყიდვის ხელშეკრულების, ქონების დაცვის ან სასამართლოში გასაჩივრების მიმართულებით, მიმართეთ ადვოკატ ნათია ნაკაშიძეს და საადვოკატო ბიურო „ნაკაშიძედაპარტნიორების“ გუნდს საქართველოში და იტალიაში www.iuristi.com.

მემკვიდრეობა ბიტკოინზე და კრიპტოვალუტაზე საქართველოში - როგორ გადავა ციფრული ქონება მემკვიდრეობით (ბიტკოინი, ეთერიუმი, ინვესტიციები და წვდომის პრობლემა)

ადვოკატი ნათია ნაკაშიძე განმარტავს, როგორ რეგულირდება კრიპტოვალუტის მემკვიდრეობა საქართველოში, რა სამართლებრივი საფუძველი არსებობს, როგორია საერთაშორისო პრაქტიკა, რა რისკებია და როგორ შეიძლება ქონება არსებობდეს, მაგრამ მემკვიდრემ ვერ მიიღოს იგი.

თანამედროვე ეკონომიკაში ქონების ცნება მნიშვნელოვნად შეიცვალა. თუ ტრადიციულად მემკვიდრეობა გულისხმობდა ბინას, მიწას, ფულს ან მატერიალურ ნივთებს, დღეს უკვე ციფრული აქტივებიგანსაკუთრებით კრიპტოვალუტაწარმოადგენს რეალურ, ხშირად მაღალ ღირებულებას.

ოჯახებში სულ უფრო ხშირად ჩნდება კითხვა:

ა) რა ხდება, თუ გარდაცვლილს ჰქონდა ბიტკოინი?

ბ) გადადის თუ არა ეს ქონება მემკვიდრეობით?

გ) თუ გადადისროგორ მიიღებს მემკვიდრე მას?

ამ კითხვებზე პასუხი არ არის მხოლოდ სამართლებრივი ეს არის სამართლისა და ტექნოლოგიის ერთობლივი საკითხი.

რა არის კრიპტოვალუტა სამართლებრივი თვალსაზრისით?

კრიპტოვალუტა წარმოადგენს არამატერიალურ, მაგრამ ეკონომიკური ღირებულების მქონე აქტივს, რომელიც ფუნქციონირებს ბლოკჩეინის ტექნოლოგიაზე.

დოქტრინალურად: იგი განიხილება როგორც ქონებრივი უფლება.

საქართველოს სამოქალაქო კოდექსი: მუხლი 1306 მემკვიდრეობა მოიცავს გარდაცვლილი პირის ქონებასა და ვალდებულებებს, შესაბამისად: კრიპტოვალუტა (Bitcoin, Ethereum) შედის სამკვიდრო მასაში.

რა შეიძლება შევიდეს მემკვიდრეობაში ციფრული აქტივებიდან?

თანამედროვე პრაქტიკაში მემკვიდრეობით გადადის ყველა ფინანსური და ციფრული აქტივი, რომელიც ეკუთვნოდა მამკვიდრებელს. მათ შორის:

✔ ბიტკოინი (Bitcoin)

✔ ეთერიუმი (Ethereum)

✔ სხვა კრიპტოვალუტები

✔ NFT აქტივები

✔ ონლაინ საინვესტიციო ანგარიშები

✔ ფონდები და ტრეიდინგ პლატფორმები

მემკვიდრეობით გადადის ვალდებულებებიც (მაგ. კრედიტი), თუმცა მხოლოდ მიღებული ქონების ფარგლებში.

როგორია საერთაშორისო პრაქტიკა კრიპტოვალუტის მემკვიდრეობაზე?

მსოფლიო პრაქტიკა უკვე მკაფიოდ აღიარებს ციფრულ აქტივებს როგორც მემკვიდრეობით ქონებას.

1) იტალიაში კრიპტოვალუტა აღიარებულია როგორც ქონება და განსაკუთრებული ყურადღება ექცევა წვდომის უზრუნველყოფას.

2) გერმანია ციფრული აქტივები სრულად გადადის მემკვიდრეობით (Bundesgerichtshof).

3) დიდი ბრიტანეთი კრიპტოვალუტა კლასიფიცირებულია როგორც საკუთრება.

4) აშშ კრიპტოვალუტა მემკვიდრეობით გადადის, თუმცა ხშირია წვდომის დაკარგვის შემთხვევები.

როგორია სასამართლო პრაქტიკა საქართველოში და იტალიაში? ეს შედარება აჩვენებს სამართლის განვითარების დონეს.

იტალიაში:

✔ სპეციალური მიდგომა ციფრულ აქტივებზე

✔ პრაქტიკა ჩამოყალიბებულია

✔ ანდერძში დეტალური რეგულირება

საქართველოში:

✔ ზოგადი ნორმების გამოყენება

✔ პირდაპირი რეგულაციის არარსებობა

✔ პრაქტიკის ფორმირების ეტაპი

ორივე ქვეყანაში კრიპტოვალუტა მემკვიდრეობით ქონებად ითვლება, თუმცა რეგულირების ხარისხი განსხვავებულია.

რა არის კრიპტოვალუტის მემკვიდრეობის მთავარი პრობლემა?

მთავარი პრობლემა არის წვდომა (Access). კრიპტოვალუტა არ ინახება ბანკში, არ არის საჯარო რეესტრში, არ არსებობს ცენტრალური კონტროლი იგი დამოკიდებულია:

✔ private key-ზე

✔ seed phrase-ზე

✔ პაროლებზე

თუ ეს ინფორმაცია არ არსებობს: აქტივი პრაქტიკულად იკარგება.

რა ამბობს სასამართლო პრაქტიკა?

საქართველოში პირდაპირი პრეცედენტი ჯერ არ არსებობს, თუმცა ზოგადი პრინციპი მოქმედებს.

ა) ევროპული კონვენციიების მიხედვით ქონება მოიცავს ყველა ეკონომიკურ ინტერესს

ბ) გერმანიის სასამართლოს მიხედვით: ციფრული ანგარიშები გადადის მემკვიდრეობით

ეს პრინციპი ვრცელდება კრიპტოზე აშშ-ში დაფიქსირდა შემთხვევა, როდესაც პირი ფლობდა მილიონობით დოლარის ბიტკოინს. გარდაცვალების შემდეგ: მემკვიდრეებს ჰქონდათ სამართლებრივი უფლება არ ჰქონდათ წვდომა და ქონება ვერ იქნა მიღებული. სამართალი საკმარისი არ არის საჭიროა წვდომა.

როგორ უნდა იმოქმედოს მემკვიდრემ?

აუცილებელია კომპლექსური მიდგომა. უნდა განხორციელდეს:

✔ აქტივის იდენტიფიკაცია

✔ ციფრული კვალის მოძიება

✔ სამართლებრივი მოთხოვნის ფორმირება

✔ საჭიროების შემთხვევაში სასამართლოს ჩართვა

როგორ ავიცილოთ ასეთი რისკები წინასწარ? ეს არის პრევენციული სამართლის ნაწილი.

რეკომენდაციები:

✔ ანდერძში მითითება

✔ უსაფრთხო წვდომის შენახვა

✔ ინფორმაციის დაცვა

✔ იურიდიული კონსულტაცია

კრიპტოვალუტის მემკვიდრეობაში ყველაზე დიდი საფრთხე არის ის, რომ ქონება არსებობს, მაგრამ ვერ მიიღება. კრიპტოვალუტა წარმოადგენს თანამედროვე მემკვიდრეობის ერთ-ერთ ყველაზე მნიშვნელოვან კომპონენტს. იგი არის ქონება, იგი გადადის მემკვიდრეობით, მაგრამ მისი მიღება დამოკიდებულია წვდომაზე, მემკვიდრეობა დღეს უკვე მოიცავს არა მხოლოდ წარსულს არამედ ციფრულ მომავალსაც.

ნათია ნაკაშიძე, როგორც პრაქტიკოსი ადვოკატი, დაგეხმარებათ:

✔ ციფრული აქტივების სამართლებრივ ანალიზში

✔ მემკვიდრეობის მიღებაში

✔ სამკვიდრო მოწმობის მიღებაში

✔ დავების გადაწყვეტაში

✔ მემკვიდრეობითი უფლებების დაცვაში

თუ თქვენს ოჯახში არსებობს კრიპტოვალუტა მნიშვნელოვანია იმოქმედოთ დროულად და სწორად.

მემკვიდრეობა საქართველოში, როგორ ნაწილდება ქონება ოჯახში და რა უნდა იცოდეთ სამართლებრივად

ადვოკატი ნათია ნაკაშიძე განმარტავს, რა არის მემკვიდრეობა, ვინ არიან კანონისმიერი მემკვიდრეები, რა შეიძლება მიიღოს მემკვიდრემ, როგორ ნაწილდება ოჯახის ქონება, რა ვადებია განსაზღვრული კანონით, რა არის სამკვიდრო მოწმობა და რა შემთხვევაში შეიძლება დაკარგოთ მემკვიდრეობა, თუ დროულად არ იმოქმედებთ.

ალბათ არ არსებობს ოჯახი, რომელსაც ოდესმე არ შეხებია მემკვიდრეობის საკითხი. ეს არის ის ეტაპი, როდესაც ოჯახი დგება არა მხოლოდ სამართლებრივი, არამედ ემოციური და ფინანსური გადაწყვეტილების წინაშე, როგორ გადანაწილდება ქონება?

მემკვიდრეობა ხშირად აღიქმება როგორც ავტომატური პროცესი, თუმცა რეალურად ეს არის რთული სამართლებრივი მექანიზმი, სადაც თითოეულ ნაბიჯს აქვს მნიშვნელობა. ერთი შეცდომაც კი შეიძლება გახდეს მიზეზი, რომ ოჯახმა დაკარგოს ქონება ან წლები გაატაროს დავაში.

მემკვიდრეობა არის თქვენი ოჯახის ქონებრივი უსაფრთხოების საფუძველი და მისი სწორად მართვა განსაზღვრავს, დარჩება თუ არა ოჯახში სიმშვიდე.

რა არის მემკვიდრეობა და რას მოიცავს იგი?

მემკვიდრეობა არის გარდაცვლილი პირის ქონებრივი უფლებებისა და ვალდებულებების გადასვლა მემკვიდრეებზე. იგი მოიცავს როგორც აქტივებს, ასევე ვალდებულებებს, თუმცა მემკვიდრე პასუხს აგებს მხოლოდ მიღებული ქონების ფარგლებში.

რა შეიძლება მივიღოთ მემკვიდრეობით საქართველოში?

მემკვიდრეობაში შედის ყველა ის ქონებრივი უფლება და ვალდებულება, რომელიც ეკუთვნოდა გარდაცვლილ პირს და არ არის პირადი ხასიათის.

მემკვიდრეობით შეიძლება მიიღოთ:

✔ უძრავი ქონება: ბინა, საცხოვრებელი სახლი, კომერციული ფართი, მიწის ნაკვეთი
✔ მოძრავი ქონება: ავტომობილი, ავეჯი, ტექნიკა
✔ ძვირფასი ნივთები: ოქრო, ვერცხლი, ბრილიანტის ნაკეთობები, სამკაულები, ძვირფასი საათები
✔ საოჯახო ნივთები: ჭურჭელი, ანტიკვარიატი, საკერავი მანქანა, პროფესიული ინვენტარი
✔ ფულადი სახსრები: საბანკო ანგარიშები, დეპოზიტები, ნაღდი ფული
✔ ბიზნეს აქტივები: კომპანიების წილები, აქციები
✔ საინვესტიციო აქტივები: ობლიგაციები, ფასიანი ქაღალდები
✔ კრიპტოვალუტა: ბიტკოინი (Bitcoin), ეთერიუმი (Ethereum) და სხვა ციფრული აქტივები
✔ მოთხოვნის უფლებები: ვალის მოთხოვნა მესამე პირის მიმართ
✔ ხელშეკრულებითი უფლებები: იჯარა, ქირავნობა
✔ ინტელექტუალური საკუთრება: საავტორო უფლებები, ჰონორარები

ასევე მნიშვნელოვანია გაითვალისწინოთ!
მემკვიდრეობით გადადის ვალდებულებებიც (მაგ. სესხი), თუმცა მხოლოდ მიღებული ქონების ფარგლებში.

შედის თუ არა კრიპტოვალუტა და ინვესტიციები მემკვიდრეობაში?

დიახ, თანამედროვე სამართლებრივი პრაქტიკით კრიპტოვალუტა და საინვესტიციო აქტივები განიხილება როგორც ქონება და შედის სამკვიდრო მასაში.

თუმცა პრაქტიკაში მთავარი პრობლემაა, თუ არ არსებობს პაროლები ან წვდომის ინფორმაცია, აქტივი შეიძლება რეალურად დაიკარგოს.

როგორ ნაწილდება საოჯახო ნივთები და პროფესიული ინვენტარი?

კანონის მიხედვით ყველა ნივთი იყოფა მემკვიდრეებს შორის, თუმცა პრაქტიკაში და სასამართლოში გათვალისწინებულია სამართლიანობის პრინციპი.

მაგალითად:
თუ გარდაცვლილი იყო მკერავი და ერთ-ერთი მემკვიდრეც არის მკერავი, სასამართლომ შეიძლება სწორედ მას გადასცეს საკერავი მანქანა, რადგან მას რეალურად სჭირდება. სხვა მემკვიდრეებს ამ შემთხვევაში ეძლევათ კომპენსაცია.

ვინ არიან კანონისმიერი მემკვიდრეები საქართველოში? კანონისმიერი მემკვიდრეები არიან ის პირები, რომლებიც მემკვიდრეობას იღებენ მაშინ, როდესაც არ არსებობს ანდერძი.

პირველი რიგის მემკვიდრეები არიან:
✔ შვილები
✔ მეუღლე
✔ მშობლები

რა ვადაში უნდა მივიღო მემკვიდრეობა საქართველოში?

მემკვიდრეობის მიღება უნდა მოხდეს გარდაცვალებიდან 6 თვის განმავლობაში.

ყველაზე გავრცელებული და მძიმე შეცდომაა 6-თვიანი ვადის გაშვება. ასეთ შემთხვევაში მემკვიდრეობის მიღება შესაძლებელია მხოლოდ სასამართლოს გზით.

რა არის სამკვიდრო მოწმობა?

სამკვიდრო მოწმობა არის დოკუმენტი, რომელიც ადასტურებს მემკვიდრის უფლებას ქონებაზე.

ზოგადი სამკვიდრო მოწმობა მოიცავს მთელ ქონებას, ხოლო კონკრეტული გაიცემა კონკრეტულ ობიექტზე.

რა არის ყველაზე გავრცელებული შეცდომები?

✔ ვადის გაშვება
✔ არასწორი ქონების შეფასება
✔ მემკვიდრეთა რიგების გაუგებრობა
✔ დოკუმენტაციის პრობლემები

უძრავი ქონების შემთხვევაში აუცილებელია რეგისტრაცია საჯარო რეესტრში, წინააღმდეგ შემთხვევაში ვერ განხორციელდება საკუთრების უფლება.

თუ მემკვიდრეობის საკითხი ეხება თქვენს ოჯახს, ნუ დაელოდებით პრობლემას. დროული და სწორი სამართლებრივი ნაბიჯი იცავს ოჯახს, ხოლო შეცდომა იწვევს დავებს და ქონების დაკარგვას.

ნათია ნაკაშიძე, როგორც პრაქტიკოსი ადვოკატი, დაგეხმარებათ:

✔ მემკვიდრეობის მიღებაში
✔ სამკვიდრო მოწმობის სწორად არჩევაში
✔ საბუთების მოწესრიგებაში და შეგროვებაში
✔ ვადის აღდგენაში
✔ დავების გადაწყვეტაში
✔ ქონების რეგისტრაციაში

მემკვიდრეობა საქართველოში, მისი სწორად და დროულად მიღება არის თქვენი ოჯახის ქონებრივი უსაფრთხოების საფუძველი.

ბინის მემკვიდრეობა საქართველოში

ყველაფერი ხშირად ძალიან მარტივად იწყება- ოჯახში იყო ბინა, მემკვიდრეც არსებობს და თითქოს ბუნებრივია, რომ ეს ქონება ავტომატურად გადადის შემდეგ თაობაზე.
სწორედ ამ „თავისთავადობის“ განცდაში იმალება ყველაზე დიდი შეცდომა.

პრაქტიკაში არაერთი შემთხვევაა, როდესაც ადამიანი წლების განმავლობაში ცხოვრობს ბინაში, საკუთარ სახლად მიიჩნევს მას, ზრუნავს და ფლობს, მაგრამ იურიდიულად მისი უფლება საერთოდ არ არის დაფიქსირებული. პრობლემა კი მხოლოდ მაშინ იჩენს თავს, როდესაც საჭიროა ბინის გაყიდვა, ჩუქება ან დავის გადაწყვეტა და სწორედ მაშინ აღმოჩნდება, რომ ქონება მის სახელზე არ არის რეგისტრირებული.

საქართველოს კანონმდებლობა ამ საკითხში მკაფიოა: ბინის მემკვიდრეობა თავისთავად არ ნიშნავს საკუთრების უფლებას.
საკუთრების უფლება წარმოიშობა მხოლოდ მაშინ, როდესაც მემკვიდრეობა ოფიციალურად მიიღება და ქონება რეგისტრირდება საჯარო რეესტრში.

მემკვიდრეობის პროცესი იწყება პირის გარდაცვალების მომენტიდან. ამ დროიდან მემკვიდრეს უკვე აქვს უფლება, მიმართოს ნოტარიუსს და დაიწყოს მემკვიდრეობის მიღების პროცედურა. თუმცა პრაქტიკაში ხშირად ეს ნაბიჯი იგვიანებს, ან საერთოდ არ კეთდება, რაც შემდგომში სერიოზულ სამართლებრივ სირთულეებს იწვევს.

როგორც წესი, მემკვიდრეებად ითვლებიან მეუღლე, შვილები და სხვა ახლო ნათესავები. მათი წილები და რიგები კანონით არის განსაზღვრული, თუმცა შესაძლებელია, რომ ქონება გადანაწილდეს ანდერძის საფუძველზეც, რაც დამატებით სამართლებრივ შეფასებას საჭიროებს.

პროცესი ეტაპობრივად ვითარდება. თავდაპირველად საჭიროა მემკვიდრეობის მიღება — ნოტარიუსთან განცხადების გაკეთებით ან ფაქტობრივი ფლობით. შემდეგ გაიცემა მემკვიდრეობის მოწმობა, რაც ადასტურებს მემკვიდრის უფლებას. საბოლოოდ კი დგება ყველაზე მნიშვნელოვანი ეტაპი ბინის რეგისტრაცია საჯარო რეესტრში.

სწორედ რეგისტრაცია არის ის მომენტი, როდესაც მემკვიდრე რეალურად ხდება მესაკუთრე. რეგისტრაციის გარეშე, მიუხედავად იმისა, რომ პირი ცხოვრობს ბინაში ან ფლობს მას, მისი უფლება სამართლებრივად დაუცველია.

პრაქტიკა აჩვენებს, რომ პრობლემები ყველაზე ხშირად სწორედ ამ ეტაპზე ჩნდება. მემკვიდრეები ხშირად არ ამოწმებენ ქონების სამართლებრივ მდგომარეობას, არ იციან იპოთეკის ან სხვა შეზღუდვების არსებობის შესახებ, ან ვერ თანხმდებიან სხვა მემკვიდრეებთან. ასეთი ვითარება კი ხშირად სრულდება სასამართლო დავით.

ასეთ შემთხვევებში ერთი მცირე შეცდომაც კი შეიძლება გადაიქცეს წლების განმავლობაში მიმდინარე დავად და გამოიწვიოს მნიშვნელოვანი ფინანსური ზიანი. ამიტომ, მემკვიდრეობის მიღებამდე აუცილებელია ქონების სრული სამართლებრივი შემოწმება.

ხშირად ისმის კითხვა როდის ხდება ადამიანი მესაკუთრე? პასუხი ერთმნიშვნელოვანია: მხოლოდ მაშინ, როდესაც ბინა რეგისტრირდება საჯარო რეესტრში მის სახელზე.
ასევე მნიშვნელოვანია, რომ მემკვიდრეობის დროულად გაფორმება თავიდან აგაცილებთ დამატებით სამართლებრივ სირთულეებს.

ბინის მემკვიდრეობა არ არის მხოლოდ ფორმალური პროცესი ეს არის საკუთრების უფლების სამართლებრივი დამყარება, რომელიც მოითხოვს ყურადღებას, ცოდნას და სწორ მოქმედებას.სწორად განხორციელებული პროცესი უზრუნველყოფს თქვენს ქონებრივ უსაფრთხოებას, ხოლო შეცდომები იწვევს გაურკვევლობას, დავებს და ფინანსურ ზარალს.

თუ გაქვთ ბინის მემკვიდრეობასთან დაკავშირებული საკითხი ან გჭირდებათ ქონების სამართლებრივი მდგომარეობის შეფასება, მნიშვნელოვანია დროულად მიმართოთ იურისტს.

ნოტარიუსის ასაკი 65-დან 70 წლამდე გაიზარდა თანამდებობაზე ყოფნისთვის

დღეს პარლამენტმა „ნოტარიატის შესახებ“ კანონპროექტი მესამე, საბოლოო მოსმენით, 77 ხმით, ერთხმად მიიღო.

ცვლილებების პროექტი დეპუტატებს იუსტიციის მინისტრის მოადგილემ, თორნიკე ჭეიშვილმა გააცნო.

ცვლილებების თანახმად, ნოტარიუსის თანამდებობაზე ყოფნის ზღვრული ასაკი 65-დან 70 წლამდე ფიქსირებულად გაიზარდა. ამ ასაკის მიღწევამდე უფლებამოსილების განხორციელებას ნოტარიუსები მინისტრისადმი მიმართვისა და შესაბამისი ბრძანების გარეშე შეძლებენ.

შეგახსენებთ, რომ მანამდე არსებული ცვლილება ჯერ კიდევ ქუთაისში არსებული პარლამენტის დროს განხორციელდა ,10 მარტი 2017 წ. N453-IIს სადაც ხელს აწერს მაშინდელი პრეზიდენტი გიორგი მარგველაშვილი.

1. მე-11 მუხლის მე-3 პუნქტი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით:

„3. ნოტარიუსის თანამდებობაზე ყოფნის ზღვრულიასაკია 65 წელი.იუსტიციის მინისტრი უფლებამოსილია ნოტარიუსის განცხადებისადასაქართველოს ნოტარიუსთა პალატის დასაბუთებული რეკომენდაციის საფუძველზე გაუგრძელოს მას უფლებამოსილების ვადა არაუმეტეს 5წლით.“.

მუხლი 2. თუ ნოტარიუსი, რომელსაც ამ კანონისამოქმედებამდეშეუსრულდა 65 წელი, ამ კანონის ამოქმედების მომენტისათვისახორციელებს სანოტარო საქმიანობას, მას უფლებამოსილებისვადა 70 წლისასაკის მიღწევამდე გაგრძელებულად ჩაეთვალოს.

ნოტარიუსის თანამდებობაზე ყოფნის ზღვრული ასაკი იზრდება

პარლამენტის პლენარულ სხდომაზე მეორე მოსმენით განიხილეს და კენჭისყრის შედეგად 84 ხმით, ერთხმად მიიღეს „ნოტარიატის შესახებ" კანონში შესატანი ცვლილება, რომლის მიხედვითაც ნოტარიუსის თანამდებობაზე ყოფნის ზღვრული ასაკი 70 წლამდე იზრდება. ამის შესახებ ინფორმაციას პარლამენტის პრესსამსახური ავრცელებს.

მათივე ინფორმაციით, საკითხი განსახილველად იუსტიციის მინისტრის მოადგილე თორნიკე ჭეიშვილმა წარადგინა.

„კანონის მოქმედი რედაქციით, ნოტარიუსის თანამდებობაზე ყოფნის ზღვრული ასაკი 65 წელია თუმცა, იქვე გათვალისწინებულია 5 წლით ამ ვადის გახანგრძლივების შესაძლებლობა. იმისთვის, რომ აღნიშნული ვადა გაგრძელდეს, საჭიროა იუსტიციის მინისტრის გადაწყვეტილება. ამ დისკრეციული უფლებამოსილების გამოყენებამ პრაქტიკაში რიგი პრობლემები წარმოშვა, ვინაიდან არ არის დადგენილი ის კრიტერიუმები, რომლის საფუძველზეც უნდა მოხდეს შესაბამისი გადაწყვეტილების მიღება, რამაც გამოიწვია სასამართლო დავები. ვფიქრობთ, რომ 70 წელი იყოს დაზუსტებული ასაკობრივი ზღვარი, რაც სამომავლოდ დაგვაზღვევს პრაქტიკაში მსგავსი პრობლემებისგან და მეორე მხრივ, თავად ნორმა გახდება კიდევ უფრო განჭვრეტადი ვიდრე ის არის დღეის მდგომარეობით", - განაცხადა თორნიკე ჭეიშვილმა.

წყარო: საქართველოს პარლამენტი

ბავშვის საზღვარგარეთ გაყვანა

იმ შემთხვევაში, თუ არასრულწლოვანი პირის ქვეყნის საზღვრებს გარეთ გაყვანა გსურთ, ამისთვის კანონიერი წარმომადგენლის თანხმობაა საჭირო, რომელიც სანოტარო წესით უნდა დამოწმდეს.

თანხმობის დამოწმებისას არ არის სავალდებულო არასრულწლოვანი პირის დაბადების მოწმობის წარდგენა. მასში მითითებული მონაცემების (დაბადების თარიღი, სახელი/გვარი, პირადი ნომერი და სხვ.) გაცხადება შეიძლება სიტყვიერად და ამ მონაცემების სისწორეზე პასუხისმგებელია კანონიერი წარმომადგენელი.

საქართველოს ნოტარიუსთა პალატა

სანოტარო მედიაცია

სანოტარო მედიაცია

რა არის სანოტარო მედიაცია?

სანოტარო მედიაცია დავის მოგვარების ალტერნატიული, გამარტივებული ფორმაა. დავა წყდება სასამართლო განხილვის გარეშე, მხოლოდ

საოჯახო,სამეზობლო და სხვა ქონებრივი თუ არაქონებრივი ხასიათის სამოქალაქო დავებზე.

მოდავე მხარეები მედიატორი ნოტარიუსის თანდასწრებით იწყებენ მოლაპარაკებას და მისი დახმარებით, შეთანხმებას აღწევენ.

მედიაციის პროცესი შესაძლებელია როგორც ოფისში, ისე მის გარეთ.

სტატია არის ინფორმაციული ხასიათის და არ ემსახურება რომელიმე ნოტარიუსის რეკლმას ან წარმოჩენას, როგორც საუკეთესოს.

სანოტარო მედიაციის უპირატესობა

დავის მოგვარება სწრაფად და იაფად- მოდავე მხარეებს აღარ უწევთ სასამართლოში წასვლა,იხდიან ნაკლებს.

ნებაყოფლობითი და არა იძულებითი პროცესი - დავის მოსაგვარებლად მოდავე მხარეები საკუთარი ნებით მიდიან მოსაოლაპარაკებლად.

თანასწორუფლებიანობა - მედიატორი ნოტარიუსი, როგორც მიუკერძოებელი მრჩეველი, დავის თითოეული მხარის ინტერესს თანაბრად იცავს და ეხმარება მათ შეთანხმების მიღწევაში;

კონფიდენციალურობა - ნოტარიუსს არ აქვს უფლება, გაამჟღავნოს ინფორმაცია, რომელიც მისთვის მედიაციის განხორციელებისას გახდა ცნობილი;

მედიაციის დასრულებით კონფლიქტი სრულდება - სანოტარო მედიაცია არა მხოლოდ მორიგების, არამედ შერიგების გარანტიაცაა;

მორიგების აქტი - უდავო მტკიცებულების დოკუმენტი - დავის მოგვარების შემდგომ, ნოტარიუსი ადგენს მორიგების აქტს და ამოწმებს სანოტარო წესით. აღიშნული დოკუმენტით განსაზღვრულია თითოეული მხარის მოვალეობანი;

მართლმსაჯულების ხელშეწყობა - სასამართლო განიტვირთება სამოქალაქო საქმეების განხილვისგან;

წყარო: საქართველოს ნოტარიუსთა პალატა

ფოტო: საქართველოს ნოტარიუსთა პალატა

ნოტარიუსის ონლაინ მომსახურება - ხელშეკრულება

ნოტარიუსის ონლაინ მომსახურება - ხელშეკრულება

საქართველო მსოფლიოში ერთადერთი ქვეყანაა, სადაც სანოტარო მოქმედება ონლაინ რეჟიმში სრულდება.

ვის შეუძლია, ისარგებლოს ონლაინ სანოტარო მომსახურებით?

ონლაინ სანოტარო სერვისით სარგებლობის უფლება აქვს საქართველოს ნებისმიერ მოქალაქეს ან საქართველოს ბინადრობის მოწმობის მქონე პირს.

როგორ დავამოწმოთ ხელშეკრულება ონლაინ რეჟიმში?

ხელშეკრულების ონლაინში დამოწმება შესაძლებელია მხოლოდ საქართველოს ტერიტორიაზე.

ნოტარიუსები ხელშეკრულების მონაწილე მხარეების თანდასწრებით დაუკავშირდებიან ერთმანეთს ონლაინ რეჟიმში. დგება ორი ან რამდენიმე სანოტარო აქტი (რამდენი ნოტარიუსიც მონაწილეობს დამოწმების პროცესში)და თითოეულზე ხელს აწერს ის პირი, რომელიც ნოტარიუსთან იმყოფება.

წყარო: საქართველოს ნოტარიუსთა პალატა

ფოტო: საქართველოს ნოტარიუსთა პალატა

სტატია არის ინფორმაციული ხასიათის და არ ემსახურება რომელიმე კონკრეტული ნოტარიუსის რეკლმას ან წამოჩენას როგორც საუკეთესოს.

ნოტარიუსის ონლაინ მომსახურება- მინდობილობა/რწმუნებულება

ნოტარიუსის ონლაინ მომსახურება- მინდობილობა/რწმუნებულება

საქართველო მსოფლიოში ერთადერთი ქვეყანაა, სადაც სანოტარო მოქმედება ონლაინ რეჟიმში სრულდება.

ვის შეუძლია, ისარგებლოს ონლაინ სანოტარო მომსახურებით?

ონლაინ სანოტარო სერვისით სარგებლობის უფლება აქვს საქართველოს ნებისმიერ მოქალაქეს ან საქართველოს ბინადრობის მოწმობის მქონე პირს.

რა არის საჭირო მინდობილობა/რწმუნებულების ონლაინში დასამოწმებლად?

მინდობილობა/რწმუნებულების ონლაინ რეჟიმში დასამოწმებლად გჭირდებათ: კომპიუტერი, ინტერნეტი, ვებკამერა, ყურსასმენი.

ვინ უნდა ესწრებოდეს ონლაინში სანოტარო აქტის დამოწმების პროცესს?

ონლაინ რეჟიმში მინდობილობა/რწმუნებულების დამოწმების პროცესს უნდა ესწრებოდეს ორი პირი:
1. ხელმომწერი - პირი, რომელიც მარწმუნებლის (მინდობილობის გამცემის) ნაცვლად, მისი თხოვნით ხელს აწერს სანოტარო აქტს. ეს პირი უნდა ესწრებოდეს სანოტარო მოქმედების შესრულებას.
ხელმომწერი შეიძლება იყოს სანოტარო მოქმედების მონაწილის ნათესავი, მაგრამ ამავდროულად არ შეიძლება იყოს სანოტარო აქტის მონაწილე.

2.მოწმე- პირი, რომელიც მოწმის სტატუსით ესწრება სანოტარო მოქმედების შესრულებას და ასევე ხელს აწერს სანოტარო აქტს. მოწმე უნდა იყოს სრულწლოვანი და ქმედუნარიანი, წერა-კითხვის მცოდნე პირი. მას არ უნდა ჰქონდეს შეზღუდული სამოქალაქო ქმედუნარიანობა და სანოტარო მოქმედებით არ უნდა იღებდეს სარგებელს პირდაპირი ან არაპირდაპირი სახით.
მოწმე არ შეიძლება იყოს სანოტარო მოქმედების მონაწილე რომელიმე მხარის და/ან ნოტარიუსის ნათესავი აღმავალი და დამავალი ხაზით მესამე რიგის ჩათვლით, ასევე სანოტარო მოქმედების მონაწილე იურიდიული პირის დაქირავებული პირი

წყარო: საქართველოს ნოტარიუსთა პალატა

ფოტო: საქართველოს ნოტარიუსთა პალატა

სტატია არის ინფორმაციული ხასიათის და არ ემსახურება რომელიმე კონკრეტული ნოტარიუსის რეკლმას ან წამოჩენას როგორც საუკეთესოს.